Μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων είναι πιθανό να αναστρέψει την αναπηρία σε ορισμένους ανθρώπους με πολλαπλή σκλήρυνση [μελέτ

[Ντιανα]

Νέα έρευνα ενισχύει τις ενδείξεις ότι η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματική σε ορισμένους ανθρώπους με πολλαπλή σκλήρυνση, οδηγώντας τη νόσο σε ύφεση για χρόνια και αναστρέφοντας ορισμένες φορές την αναπηρία.

Ερευνητές διαπίστωσαν ότι σε 174 ανθρώπους με πολλαπλή σκλήρυνση που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων τα δυο τρίτα δεν είχαν ενδείξεις δραστηριότητας της νόσου για πάνω από 10 χρόνια.


Αυτό σήμαινε ότι δεν υπήρχε υποτροπή συμπτωμάτων, ούτε επιδείνωση αναπηρίας και σημάδια νέας βλάβης στον εγκεφαλικοί ιστό.

Στους ασθενείς που ήδη είχαν εκδηλώσει αναπηρία πριν τη διαδικασία, περισσότεροι από τους μισούς είχαν βελτίωση μετά από αυτήν.

Ειδικοί δήλωσαν ότι η έρευνα ενισχύει τις ενδείξεις ότι η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων είναι καλή επιλογή για ορισμένους ανθρώπους με την πάθηση.
Ο Dr. Joachim Burman, του Uppsala University Hospital, δήλωσε ότι γνωρίζουμε ότι αυτή η αγωγή δουλεύει και μπορεί να εκτελεστεί με ασφάλεια. Όμως δεν είναι κατάλληλη για όλους.

Από άποψη ασφάλειας, σχετικά νεότεροι ασθενείς είναι πιθανό να έχουν καλύτερο αποτέλεσμα, δήλωσε ο Burman. Και άνθρωποι με πολύ ενεργή νόσο-περιλαμβανομένων εξάρσεων παρά τη φαρμακευτική αγωγή- τείνουν να ωφελούνται περισσότερο.

Η βασική ιδέα της μεταμόσχευσης βλαστοκυττάρων είναι η ‘’επανεκκίνηση του ανοσοποιητικοί συστήματος’’, δήλωσε ο Bruce Bebo, του National Multiple Sclerosis Society.

Σημείωσε ότι το 2020, συμβουλευτική επιτροπή του National MS Society δημοσίευσε συστάσεις σχετικά με το ποιοι είναι οι καλύτεροι υποψήφιοι για μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων.

Σε αυτοίς περιλαμβάνονται άνθρωποι νεότεροι των 50 ετών, που είχαν υποτροπιάζουσα -διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση για λιγότερα από 10 χρόνια και εμφάνιζαν εξάρσεις ή εμφάνισαν νέες εγκεφαλικές αλλοιώσεις παρά τη βέλτιστη φαρμακευτική αγωγή.


Η σύσταση για τη μικρότερη ηλικία στοχεύει στην ασφάλεια.

Η διαδικασία δεν είναι απλό ζήτημα, καθώς απαιτεί νοσηλεία και αφήνει αρχικά τους ανθρώπους ευάλωτος σε λοιμώξεις.

Ο κίνδυνος λοίμωξης είναι υψηλότερος τις πρώτες ημέρες μετά τη διαδικασία. Μετά από 10 περίπου ημέρες μπορεί ο ασθενής να πάρει εξιτήριο με ασφάλεια και μετά από 3 μήνες να επιστρέψει στην εργασία του.

Οι συμμετέχοντες στην έρευνα-31 ετών κατά μέσον όρο-υποβλήθηκαν στη διαδικασία σε 1 από 7 κέντρα μεταμόσχευσης στη Σουηδία, το 2004.

Γενικά,το 73% δεν είχε σημάδια δραστηριότητας της νόσου στα 5 χρόνια και το 65% παρέμενε σε αυτή την κατηγορία 10 χρόνια αργότερα.

Από τους 149 που είχαν αναπηρίες πριν τη μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων, το 54% εμφάνισε βελτίωση μετά από αυτή.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο Journal of Neurology, Neurosurgery & Psychiatry

Πηγές:
Journal of Neurology, Neurosurgery & Psychiatry

iatronet.gr

[κώστας]

Η επανεκίνηση του ανοσοποιητικού δεν είναι ουσιαστικά το ίδιο πράγμα με την έρευνα που κάνει το "format" στη μνήμη των κυττάρων του ανοσοποιητικού; Οπότε γιατί να κάνει κανείς βλαστοκύτταρα;!