Το καφέ της καρδιάς μας

[Ντιανα]

FB_IMG_1717079260421.jpg (57.09 KiB) Προβλήθηκε 1030 φορές

Aς ελπίζουμε πώς κάποτε όλα αυτά που ζήσαμε και ζούμε θα ανήκουν στο παρελθόν σαν ένα κακό όνειρο που πέρασε και πάει...

[agathan]

Γεια σας και χαρά σας!

Πριν λίγο είχα μία παράξενη και αλλοκοτη εμπειρία

Στην ουσια, εκανα το λαθος και ειπα "ας βγω μια βολτα να περπατησω αφου με βαστανε "
Μένω κοντά στο πάρκο, οποτε ειπα ο αδαης ας παω προς τα κει οπως καθε φορα. Όταν εφτασα στην εισοδο του παρκου, ειπα ας δω το κινητο να δω ποσα βηματα εχω κανει και τι γινεται.
Πανω που προσπαθουσα να καταλαβω τι γραφει, ακουσα μια φωνη "#$#@#@$*&#@($&@ ΤΙ ΒΓΑΖΕΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΡΕ;;;; $#$@@@#!#@#$", πριν προλαβω να καταλαβω τι συμβαινει και να σηκωσω το κεφαλι μου, ενα "ψυχακι" (το λεω κομψα) ερχοταν κατα πανω μου, μαζι με τον σκυλο του. Ειπα "Δεν βγαζω φωτογραφιες! φευγω φευγω!", εβαλα το κινητο στην τσεπη και γυρισα να φυγω. Αλλα εκανα το λαθος να στριψω προς τα μεσα στο παρκο και δεν του αρεσε, οποτε με πηρε στο κατωπι και συνεχιζε να με στολιζει.. "ΘΕΣ ΝΑ ΦΑΣ ΑΛΥΣΙΔΙΑ;;;;;;; ΛΕΓΕ ΡΕ" "οχι οχι, να να φευγω απο δω" και μου εριξε μια στην πλατη (η αλυσιδα μαλλον ηταν παρμενη απο καποιο παιδικο ποδηλατο γιατι ηταν αστειο αυτο που εγινε )
Εν τελει εφυγα και απ'οσο καταλαβα, δεν με ακολουθησε αλλο Πρώτα συμπέρασμα, φτήνα την γλύτωσα

Σε δευτερο χρονο, τωρα το σκεφτομαι, στεναχωριεμαι γιατι δεν μπορουσα ουτε καν να προστατευσω τον εαυτο μου.
Δεν ειδα ποτε την αλυσιδα, μονο την ενιωσα. Ισως την ειδα μονο στο τελος, αφου την εφαγα και το σκεφτομαι και λεω οτι ειναι για γελια
Δεν μπορουσα να τρεξω, προφανως. Οποτε δεν μπορουσα να ξεφυγω αν γινοταν κατι χειροτερο.
Κανεις δεν με βοηθησε, γιατι ειχε κοσμο, "ντουλαπα" σου λεει ειναι αυτος σιγα μην φοβηθει το "σαμιαμιδι".
Ο σκυλος του αν μου εδινε μια σπρωξια, θα επεφτα και δεν θα μπορουσα να σηκωθω, ουτε θα με αφηνε εκεινος.

Αυτα τα "ομορφα" απο εμένα... Δεν νομιζω οτι θα ξαναπερασω απο κει και θα κανω καιρο να ξαναπαω στο παρκο.

[κώστας]

Δυστυχώς “ ντουλάπες” ανεγκέφαλοι (το λέω κομψά), κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Δεν ξέρεις πότε και από πού θα σου ΄ρθει. Πόσο μάλιστα να είσαι ανήμπορος ν΄ αμυνθείς ΑμεΑ. Αλλά κι΄ αν δεν είσαι τι κάνεις;! Πλακώνεσαι στο ξύλο; Και που ξέρεις τι είναι ο άλλος, ιδιαίτερα αν είναι προκλητικός. Κι΄ αν έχει μαχαίρι!
Κουνάω το κεφάλι μου και σκέφτομαι πως γίναμε σαν κοινωνία! Πριν 30 χρόνια έστηνα σκηνές σε ερημιές! Τώρα, είμαστε στο έλεος κάθε ακατοίκητου μυαλού! Σαν το τζόκερ. Κι΄ αν σου τύχει!

[Ντιανα]

Σε δευτερο χρονο, τωρα το σκεφτομαι, στεναχωριεμαι γιατι δεν μπορουσα ουτε καν να προστατευσω τον εαυτο μου.
Δεν ειδα ποτε την αλυσιδα, μονο την ενιωσα. Ισως την ειδα μονο στο τελος, αφου την εφαγα και το σκεφτομαι και λεω οτι ειναι για γελια
Δεν μπορουσα να τρεξω, προφανως. Οποτε δεν μπορουσα να ξεφυγω αν γινοταν κατι χειροτερο.
Κανεις δεν με βοηθησε, γιατι ειχε κοσμο, "ντουλαπα" σου λεει ειναι αυτος σιγα μην φοβηθει το "σαμιαμιδι".
Ο σκυλος του αν μου εδινε μια σπρωξια, θα επεφτα και δεν θα μπορουσα να σηκωθω, ουτε θα με αφηνε εκεινος.

Αυτα τα "ομορφα" απο εμένα... Δεν νομιζω οτι θα ξαναπερασω απο κει και θα κανω καιρο να ξαναπαω στο παρκο.

Καταρχήν να πω ότι στεναχωρέθηκα πολύ με αυτό που σου συνέβη άγγελε και συμφωνώ και με όσα λέει ο κώστας...(Εκτός από το ντουλάπα που όπως κατάλαβα ετσι αυτοχαρακτηρίστηκες)
Εγώ θα εστιάσω σε αυτό που είπες, ότι δεν μπορούσες να προστατεύσεις τον εαυτό σου... που είναι το πιο δυσάρεστο συναίσθημα που βιώνει ένας σκληρυντικός, ένας αμεα γενικότερα... αυτός ο φόβος του τι θα συμβεί αν...ο φόβος το να είσαι μόνος και ανύμπορος... Που δυστυχώς αρκετοί από εμας το έχουμε νιώσει...
Θα αναφέρω δύο δικά μου περιστατικά.... Κάποια φορά ήμουν μόνη στο σπίτι και κατά τη διάρκεια της τουαλέτας με έπιασε σπαστικότητα στα πόδια και τέντωσαν και δεν μπορούσα να λυγίσω τα γόνατα με αποτέλεσμα να αρχίσω να γλιστράω χωρίς να μπορώ να κάνω οτιδήποτε για να παραμείνω καθιστή... Έτσι έπεσα (ευτυχώς χωρίς να σπάσω κάτι) στο πάτωμα της τουαλέτας ανάσκελα ακίνητη... Το κινητό μου δεν πρόλαβα να το πιάσω και έμεινα έτσι περίπου 2 ώρες, ώσπου να έρθει κάποιος στο σπίτι... Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα αβοήθητη και πραγματικά ανάπηρη
Η δεύτερη φορά ήταν όταν έγινε ο μεγάλος σεισμός στη λάρισα ο οποίος κράτησε στο σύνολο του 3 συνεχόμενα λεπτά.... Όλοι έφευγαν να προστατευτούν, όσοι βρίσκονταν στα αμαξίδια και πίσω έμειναν όσοι βρίσκονταν στο κρεβάτι και κάνα δύο νοσηλευτές που αψήφισαν τον κίνδυνο για να μη μας αφήσουν μόνους.... Δεν έχω φοβηθεί περισσότερο στη ζωή μου.... Ένιωθα πώς το κτίριο θα γκρεμιστεί πάνω μου και δεν είχα πόδια να φύγω... Στα τρία λεπτά του σεισμού το μόνο που σκεφτόμουνα ηταν τα παιδιά μου και ο άντρας μου και πως δεν πρόλαβα να τους πω ένα γεια...
Είναι φοβερό συναίσθημα να νιώθεις ότι δεν μπορείς να προστατεύσεις τον εαυτό σου.... Ακόμα και ένα απλό πράγμα όπως για παράδειγμα να καθίσει μία σφήκα στο πόδι μου με κάνει να νιώθω ανυπεράσπιστη...
Τέλος πάντων αυτά ήθελα να πω....
Άγγελε εύχομαι να μην ξανασυναντήσεις εμπόδια στο δρόμο σου, όποιος δρόμος κι αν είναι αυτός...
Καλό απόγευμα να έχουμε

[agathan]

Σας ευχαριστώ πολύ που απαντήσατε
Σήμερα ήμουν συνεχεια παρών-απών, με ενα μόνιμο μούδιασμα και συνέχεια στην τσίτα. Πολλες φορες μου μιλουσαν, ψιλοτρομαζα και εσφιγγε ολο μου το σωμα και μια μονιμη ταση φυγης για να ερθω να κλειστω στο σπιτι...
Κατέληξα οτι επιβαλλεται να παρω ενα σπρει πιπεριου ή κατι αλλο για αυτοαμυνα.

Ναι ντιανα, η "ντουλαπα" ηταν χαρακτηρισμος για μενα. Με εχεις δει απο κοντα και νομιζω οτι θυμασαι πως ειμαι.. δεν με οδοντογλυφιδα με ποδια
Το "ψυχακι" ομως ηταν απ'οσο θυμαμαι. Πολυ πιθανο να ηταν καποιος ναρκομανης... οταν ημουν στο πανεπιστημιο ειχαμε πολλους τετοιους να τριγυρνανε στο χωρο, οποτε τους ειχα μαθει. Και αυτος κινιοταν οπως αυτοι τοτε. Τουλαχιστον απο τα λιγα που κρατησα, αυτο μπορω να σκεφτω.
Στην ουσια ηταν αυτο που λενε "μια σφαλιαρα να του δωσεις και η μιση θα παει τζαμπα". Εδω ομως θα δωσω το δικιο στον Κωστα και αυτα ειναι περιπου που σκεφτομαι καθε φορα. Αν τον παω κοντρα και αφηνιασει; Εδω εξαγριωθηκε επειδη κραταγα κινητο, στο μετα θα κολλαγε; Αν μου βγαλει μαχαιρι; Αν εβγαζε κανονικη αλυσιδα και οχι το αλυσιδακι που ειχε (ευτυχως); Αν ειχε παρει την δοση του και ηταν εκτος εαυτου; Αν ελεγε στο σκυλο του "φατονα";
Η οραση μου εχει τα μαυρα της τα χαλια. Αν μου δωσει μια στο κεφαλι και την χασω τελειως;
Ενδεκατη εντολη "Ου μπλεξεις".

υ.γ. το θετικο ειναι οτι με την ψυχολογο αρχισαμε να κανουμε συνεδριες διαδικτυακα, της το ειχα ζητησει γιατι με την ζεστη, θα ταν δυσκολο.. τωρα ενας λογος παραπανω!

Τώρα για τα περιστατικα που ανεφερες... Το πρωτο δεν το εχω ζησει. Μπορω ακομα να λειτουργω μονος μου, οποτε δεν εχω χρειαστει τετοια βοηθεια...
Για το δευτερο, εχω κατι αντιστοιχο. Το σκεφτομουν εδω και 1-2 χρονια αρκετα εντονα, το τι θα εκανε ενας ΑΜΕΑ σε περιπτωση σεισμου. Μπορει να σας ειχα ρωτησει κιολας, δεν θυμαμαι. Το εβλεπα απο την δικη μου πλευρα. Το ενα ποδι δυσκολευεται στις σκαλες, πως θα κατεβω; Και για να φυγω ΠΡΕΠΕΙ να παω τουαλετα πρωτα. Ποσο μαλλον αν ηταν καποιος με αμαξιδιο στην θεση μου... πως θα κατεβει απο τον τριτο;
Και με εζωναν τα φιδια.. και προσπαθουσα να παιρνω τις σκαλες, ακομα και αν ζοριζομαι, για να μου ειναι αδυνατο εκεινη την ωρα... μεχρι που ηρθε! Πριν καποιους μηνες, ενα πρωινο, εβαζα τα παπουτσια για να φυγω να παω στην δουλεια. Αρχισα να κοπαει η πορτα και ειχα μεινει και την κοιταγα και μετα απο λιγο αρχισαν τα κουνιουνται ολα και λεω "εδω ειμαστε"... ευτυχως τα καταφερα και κατεβηκα ευκολα, επισης μετα μου ειπαν οτι η πολυκατοικια ειναι φτιαγμενη για να αντεχει μεχρι 13 ριχτερ... αλλα μια φοβια την εχω ακομα

[ΣοφίαΟ]

Τύχη βουνό είχες, admin μας!!! Έτσι κι αλλιώς εκεί βασιζόμαστε...

[MARINA]

Άγγελε τι εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες ήταν αυτός?Εύχομαι να μην έχεις ποτέ ξανά τέτοια εμπειρία...Πάλι καλά που είχε αλυσιδιτσα...Εμένα με έχει πάρει από κάτω η εργασιακή εξουθενωση και γι αυτό χάθηκα...Διαταραχές ύπνου,άγχος, δυσθυμια...και απέραντη κούραση,ενέργεια μηδενική πια και σέρνομαι και πολυ συχνα βεβαια ακουω αυτο το μια χαρα φαίνεσαι παντως...Ντιανα μου,εμείς μιλάμε και λιγο και εκτός φόρουμ...Ένα smart watch θα βοηθούσε στην πρώτη περίπτωση της πτώσης...Για το σεισμό δεν το συζητώ...Προσευχή μόνο μπορείς να κάνεις εκείνη την ώρα...Τρομακτικό να μην μπορείς να τρέξεις μακριά να προστατευτείς...

[MARINA]

Καλό μήνα!!!Καλό καλοκαίρι σε όλους!!!

[brazil]

Καλό μήνα!!

[κώστας]

Δυστυχώς “ ντουλάπες” ανεγκέφαλοι (το λέω κομψά), κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Δεν ξέρεις πότε και από πού θα σου ΄ρθει. Πόσο μάλιστα να είσαι ανήμπορος ν΄ αμυνθείς ΑμεΑ. Αλλά κι΄ αν δεν είσαι τι κάνεις;! Πλακώνεσαι στο ξύλο; Και που ξέρεις τι είναι ο άλλος, ιδιαίτερα αν είναι προκλητικός. Κι΄ αν έχει μαχαίρι!
Κουνάω το κεφάλι μου και σκέφτομαι πως γίναμε σαν κοινωνία! Πριν 30 χρόνια έστηνα σκηνές σε ερημιές! Τώρα, είμαστε στο έλεος κάθε ακατοίκητου μυαλού! Σαν το τζόκερ. Κι΄ αν σου τύχει!

Ντουλάπα, εννοούσα όλους τους τσαμπουκάδες σφίχτες που κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Θεώρησα πως ο τύπος που την έπεσε στον Άγγελο, ήταν τέτοιος.