Το καφέ της καρδιάς μας

[agathan]

Κατέβηκα στο νησί με δικό τους Κρητικό, ήμανε πιασμένη

ε πραμα τοτες!

αφου δεν σε παντρεψανε, παλι καλα να λες

πιο πριν ημανε στην φυσικοθεραπεια... παντα το θεμα μου ειναι.. θα καταφερω να περπατησω να γυρισω πισω; αλλα νταξ τα καταφερνω αλλα παω σιγα σιγα

ΥΓ ακουσες μωρε κρητικα καθολου; κανα κουναλη;

[brazil]

αφου δεν σε παντρεψανε, παλι καλα να λες

Δεν ήπια τόσο πολύ δα!

[agathan]

δεν εχει σημασια αμα εισαι κουνουπιδι ή οχι

βεβαια ειναι χειροτερα αμα μπλεξεις με κρητικια

[brazil]

Αν τα έχεις δοκιμάσει και τα δύο να μπορείς να συγκρίνεις, πάω πάσο

[agathan]

νομιζω παρεκτρεπεσαι

[brazil]

Καλημέρα φίλοι!!

Επέστρεψα στην πραγματικότητα μετά από ωραίο ταξιδάκι και ακόμα όχι πανέτοιμη για δράση, αλλά πολύ κουρασμένη θα έλεγα. Τελικά το νευρικό μου σύστημα δεν λατρεύει τις αλλαγές ποιός θα το φανταζόταν;

Πως είστε εσείς;; Σας έλειψα;

[κώστας]

Εμένα, πάαααρα πολύ. Και όχι τόσο για τα προγράμματα στο μπαράκι. Αυτά δεν είναι τίποτα. Έκανα ένα παραπάνω. Σιγά τι έγινε. Απλά, ένιωσα τεράστια μοναξιά στο φόρουμ. Δεν μπορώ να το περιγράψω σαν συναίσθημα. Ήμουν σχεδόν μόνος μου. Τι να πω, δεν ξέρω τι να πω παραπάνω. Καλά που υπάρχει και η Ντιάνα και ταράζει που και που τα νερά, γιατί αλλιώς, όχι απλά θα είχαμε αραχνιάσει εδώ μέσα, δεν ξέρω αν θα είχε καν νόημα να υπάρχουμε σαν φόρουμ.

[Ντιανα]

ES40094-600x600.jpg (27.89 KiB) Προβλήθηκε 222 φορές

Με φώναξε κανείς;;;
Παιδιά πραγματικά βαριέμαι όσο δε λέγεται... : για αυτό και δεν εμφανίζομαι τελευταία.
Πάντως κώστα, έχεις δίκιο, αράχνες πιάσαμε, εξ ων και η ξαραχνιάστρα πού έφερα
Σηκώστε μανίκια και πιάστε δουλειά
Brazil, πράγματι έλειψες
Φιλώ σας

Ύ. Γ. Αυτή τη μοναξιά κώστα, που ανέφερες πιο πάνω, την έχω νιώσει συχνά στο παρελθόν εδώ... Και θα ήταν ευχής έργο να συμμετέχουμε πιο ενεργά,(κυρίως εγώ που βαριέμαι ) γιατί το forum και το καφέ μας έχει λόγο ύπαρξης και είμαστε εμείς που το αγαπάμε

[agathan]

Να μαστε λοιπον!
το forum ολοι μας το αγαπαμε νομιζω, ο καθενας με τον δικο του τροπο.. ισως εγω να μην το δειχνω εδω και πολυ καιρο

Θα καταλαβετε μαλλον απο τα παρακατω...

Θα σας πω λιγο τον πονο μου που μαλλον ειναι μεγαλος και δεν ξερω καθολου τι να κανω

Εχει να κανει με την δουλεια. το φαρμακειο.
Σε μερικες ημερες κλεινω τα 7 χρονια (Μαρτης του 19, λιγο πριν την πανδηημια). Απο την πρωτη στιγμη του εξηγησα για την κατασταση μας και ξεκινησα με την προοπτικη οτι θα εχω να κανω με εναν ανθρωπο που θα εχει μια επιγνωση της καταστασης και γιατι ειχα μεγαλη αναγκη (δεν ειχα ασφαλιση, δεν ειχα τοπο, δεν ειχα ελπιδα).
Σιγα σιγα ομως φανηκε οτι ειναι καποιος που τους κρινει και τους επικρινει ολους. Επισης ειναι και κατα μια εννοια κατα φαντασιαν ασθενης και μου ειχε πει την μαγικη φραση "εσυ δεν παθαινεις τιποτα, εγω τα παθαινω ολα". Δεν εδινα σημασια, ηξερα μονο οτι πρεπει να τον προσεχω. Οτι μου ζητουσε, που δεν ειχε πραγματικα σχεση με αυτα που αρχικα ειχαμε πει να κανω, προσπαθουσα και τα εβγαλα εις περας. Πηγαινοερχομουν στον λογιστη (διπλα ηταν το γραφειο του αλλα και παλι), ασχολιομουν με οτι εκανε εκτος της παρουσας επιχειρησης, ακομα και το χαρτακι με το ονομα του στο θυροτελεφωνο του σπιτιου εγω το ειχα τυπωσει. Και οτι γινοταν μεσα στο καταστημα κατεληγα να εχω καποιο ρολο (πχ υποβολη αιτησεων προς τον ΕΟΠΥΥ) Περασαμε μαζι μια εποχη πανδημιας μαζι στο φαρμακειο, για να μην ξεχασω. και αλλα πολλα...
Το τελευταιο καιρο εχει αποφασισει να μου αφαιρει αρμοδιοτητες και να τις περνα σε αλλους, εξωτερικους συνεργατες. Εγω του εξεφρασα μια ανησυχια γιατι θα σπαταλουσε αρκετα χρηματα και μπορει να μην εβλεπε αποτελεσμα που περιμενε (γιατι ειναι δυσκολο να πετυχεις αμεσα). Με τα πολλα κατεληξε να προχωρησει και να μου δωσει σαν εντολη να μην εμπλακω σε οτι κανουν, το οποιο και εκανα. (κατι που δεν ειχα εκφρασει, ηταν η ανησυχια μου οτι πλεον δεν θα εχω καμια δουλεια εκει μεσα και θα με διωξει, αρκετα ψυχοφθορο)

Ερχομενοι στο τωρα. Την παρασκευη μου ειπε απλα να κανουμε καποιες αλλαγες στο site. και τον ρωταω μηπως θα πρεπει να μιλησουμε με τον αλλο ανθρωπο να τα κανει ή να μας πει τι να κανουμε.
Εκει ξεκινησε ενα ξεφρενο μονολογο που μου ελεγε οτι σε ολα ειναι αρνητικος και φερνω αντιρρισεις, που υψωσα λιγο φωνη ρωτωντας που ειναι αρνητικος. Και ανεβασε τους τονους λεγοντας μου εκανες αυτο, αυτο... δεν εκανες εκεινο, εκεινο... κτλ Μεχρι που εφτασε να μου πει "εχεις προσωπικο μενος". Εκει θολωσα. Σηκωθηκα, τον εσπρωξα 2-3 φορες και τον εβρισα.
Εφυγε αλλαφιασμενος να φωναζει τον λογιστη και να λεει "φωναξτε την αστυνομια. ηρθε να μας δειρει μεσα στο σπιτι μας"
Ηρθε ο ανθρωπος και μου προτεινε να φυγω για να ηρεμησουν τα πνευματα και εφυγα.

Εχθες εστειλα μηνυμα στον ιδιο "Καλησπερα, παρακαλω ενημερωστε με αν θελετε να ερθω αυριο" και μου εστειλε ο λογιστης μετα απο καμια ωρα να μην παω.

Τωρα εχω εναν εντονο φοβο γιατι οπως φαινεται θα απολυθω και δεν εχω κανενα να με στηριξει. θα πρεπει να βρω αλλη δουλεια αμεσοτατα αλλα φοβαμαι αν θα μπορεσω να αντα πεξελθω.

Αυταααααααααααα

[brazil]

Πω Agathan αυτό είναι ΠΟΛΥ δύσκολο ρε γαμ***! Λογικό που ανησυχείς, τι να λέμε; Θα πάρεις το επίδομα ανεργείας αφού σε απέλυσε για 6 μήνες πόσοι είναι όσο ψάχνεις κάτι καινούργιο;