All About MS

Είναι αρκετός καιρός που θέλω να γράψω για την προσωπική μου εμπειρία στο θέμα της φυσιοθεραπείας. Η περιπέτεια μου με την ΠΣ, ξεκίνησε στην Ολλανδία που έμενα το 2013, καινούργιος σχετικά στη χώρα ιδέα καμία για το σύστημα υγείας κτλ., τελικά ήταν βέβαια τύχη αγαθή που έγινε εκεί και όχι στην Ελλάδα. Στην Ολλανδία έχει κέντρα ΠΣ, όπου υπάρχει ομάδα γιατρών, νοσηλευτών, φυσιοθεραπευτών, εργοθεραπευτών, ψυχολόγων, οι οποίοι σε αναλαμβάνουν κανονικά και σε εκπαιδεύουν στην νέα πραγματικότητα, στα φάρμακα, στις θεραπευτικές προσεγγίσεις και καταγράφουν όλες τις πληροφορίες, εξετάσεις, προβλήματα κτλ. Μεγάλη ιστορία ο ηλεκτρονικός φάκελος που καταλήγουν όλες οι ιατρικές πράξεις, εξετάσεις κτλ., υπάρχει δηλαδή μια ολιστική αντιμετώπιση του προβλήματος σου. Τώρα σε κάποια στιγμή πήγα μέσω του κέντρου πάντα σε φυσίατρο, αυτός με προέτρεψε να πάω σε κέντρο αποκατάστασης ως εξωτερικός ασθενής για 4 μήνες περίπου. Εκεί άλλη ομάδα από φυσιοθεραπευτές κτλ εξέτασαν από τον τρόπο που περπατάω, στέκομαι, μιλάω κτλ. και σχεδίασαν πρόγραμμα για τις δικές μου ανάγκες εκείνη τη στιγμή αλλά και στο μέλλον. Με εκπαίδευσαν θα έλεγα να μάθω να ακούω το σώμα μου, να καταλαβαίνω πότε υπάρχει η οποιαδήποτε αλλαγή, ακόμα και να κρίνω πόσο η κάθε άσκηση επιδρά πάνω μου, όταν θα πάω σε κανονικό φυσιοθεραπευτή. Στη συνέχεια εδώ και ένα χρόνο, μένω πλέον στη Γερμανία, εδώ είναι κάπως διαφορετικά τα πράγματα. Δεν έχει όσο και αν φαίνεται παράξενο την καλή οργάνωση των Ολλανδών. Φυσικά όταν έμαθα λίγο την γερμανική τάξη των πραγμάτων, προσαρμόστηκα στη νέα πραγματικότητα. Βρήκα τον νευρολόγο ειδικευμένο στη ΠΣ και ξεκίνησα αμέσως και εδώ 2 φορές την βδομάδα φυσιοθεραπεία. Τώρα η προσωπική μου θέση αν θέλετε, μετά από 5 χρόνια σχεδόν στην ασθένεια και στην αντιμετώπισή της, όσο βοηθούν ίσως τα φάρμακα τόσο και πολύ περισσότερο βοηθάει η άσκηση. Έχω περάσει ώσεις σχεδόν 2 κάθε χρόνο, έχω πάρει τη κορτιζόνη μου όπως όλοι μας, η αποκατάσταση στο σώμα μου έρχεται και η βελτίωση μόνο με μπόλικη φυσιοθεραπεία. Τώρα αναρρώνω πρακτικά από ώση ξανά, δεν άφησα την άσκηση μόνο την εβδομάδα που έκανα κορτιζόνη. Δεν ξέρω πως έχουν τα ελληνικά πράγματα για την κάλυψη του κόστους της φυσιοθεραπείας, αλλά νομίζω είναι όσο σημαντικό είναι και τα φάρμακα. Απλά επειδή δεν είμαστε υγιείς και οι αντοχές μας και οι ανάγκες μας ιδιαίτερες, θέλει φυσιοθεραπευτές καλούς γνώστες του θέματος και να σχεδιάσουν πρόγραμμα άσκησης για τις δικές ανάγκες.

Αναλόγως με το στάδιο (της πάθησης) που βρίσκεται κανείς παντως, ο γιατρός που με παρακολουθει είναι της άποψης ότι δεν χρειάζεται φυσιοθεραπεία όταν δεν έχεις κινητικά, αλλά άσκηση, ο,τι είδος γυμναστικής με ευχαριστεί και δε με ζοριζει όπως είπε!

Οι περισσότεροι νευρολόγοι είναι μάλλον της ίδιας αντίληψης, μιας και δεν έχουν κατανοήσει την ολιστική αντιμετώπιση της ΠΣ. Ότι άσκηση σε ευχαριστεί χωρίς αξιολόγηση από ειδικό γιατρό με πρόγραμμα, στόχευση κτλ είναι λίγο σχήμα οξύμωρο. Φυσικά καλύτερο να κάνεις άσκηση και να κρατάς τους μύες δυνατούς κτλ.

Η ασκηση ενδυναμωνει τους νευρικους συνδεσμους. Οσο χρησιμοποιεις καποια λειτουργια του σωματος, τοσο περισσοτερες συναψεις δημιουργουνται μεταξυ των νευρωνων. Ετσι ενισχυεται η καθε λειτουργια.
Σε μας, η λογικη ειναι οτι με την ασκηση βοηθαμε να δημιουργηθουν περισσοτερες συναψεις ωστε να λειτουργησει πιο σωστα το μερος που εχουμε προβλημα, και απο την αλλη προσπαθει να παρακαμψει το σημειο που εχει γινει η βλαβη και να βρει καινουριες διαδρομες για να μπορεσει να επικοινωνησει σωστα.
Επισης, η ασκηση εχει συνδεθει και με την ενισχυση της δημιουργιας νεων νευρωνων απο των οργανισμο, γι'αυτο και συνισταται στους σκληρυντικους.

Τωρα, αν δεν εχεις σοβαρο κινητικο προβλημα, δεν χρειαζεται να καταφυγεις σε φυσιοθεραπεια. Σιγουρα θα μπορουσε να σου δωσει συμβουλες για το πως να αντιμετωπισεις διαφορα που μπορει να σου συμβουν, για παραδειγμα αν η σπαστικοτητα γινει χειροτερη, τι κανεις, και ποτε επιβαλλεται να πας για φυσιοθεραπεια.
Το μονο που μπορεις να κανεις ειναι απλη καθημερινη ασκηση, που μπορει να κανει ολος ο κοσμος, για να εκμεταλλευτεις ολα τα παραπανω που εγραψα.