Τα οφέλη της ενασχόλησης με την Τέχνη είναι πολλαπλά για τα Άτομα με Πολλαπλή Σκλήρυνση

[agathan]

δεν ξερω αν το εχετε ακουσει ή σας ενδιαφερει, (προχτες ειδα το βιντεο πρωτη φορα)



http://www.msgoesartistic.gr/
https://www.gmss.gr/

[Βίκυ]

[κώστας]

Έχουν απόλυτο δίκιο όσοι μιλούν στο video. Η οποιαδήποτε μορφή δημιουργίας έχει ευεργετικά αποτελέσματα πάνω μας. Προσωπικά δεν ζωγραφίζω, αλλά η ιδιαίτερη ενασχόλησή μου με την μουσική στο forum και η προσπάθεια μου να σας παρουσιάσω κάτι ποιοτικό και καλαίσθητο, δρουν ευεργετικά πάνω μου γεμίζοντας με χαρά και ικανοποίηση, ιδιαίτερα όταν υπάρχει ανταπόκριση.

[Ντιανα]

Εγω σημερα βρηκα τη δυναμη να δω το βιντεο. Απο μικρη ζωγραφιζα. Τωρα τα χερια μου δεν δουλευουν το ιδιο καλα στις λεπτες κινησεις. Συνεχιζω καμια φορα να "μουτζουρωνω"το μπλοκ. Οχι με την ιδια ανεση ουτε το ιδιο γρηγορα. Δεν ξερω....μου αφησε μια γευση μελαγχολιας το βιντεο ισως πρεπει να συνεχισω να προσπαθω...δεν εχω να χασω κατι, οπως μου ειπε κι ενας φιλος μου, οταν συζητουσαμε το θεμα.

[κώστας]

Σίγουρα δεν έχεις να χάσεις τίποτα ή μήπως έχεις;!!! Όταν σ΄ αυτό που έκανες είχες φτάσει σ΄ ένα ικανοποιητικό επίπεδο και πλέον διαπιστώνεις ότι δεν μπορείς να φτάσεις ούτε στο 1/4, τότε σε πιάνει μια μεγάλη θλίψη, ένας θυμός και μια απόγνωση του τύπου "γιατί σε μένα ρε γαμώτο!". Έπαιζα κιθάρα μανιωδώς 25 χρόνια. Κάποια στιγμή αντί να πατήσω ντο, πατούσα άλλη νότα. Έτσι αναγκάστηκα - αποφάσισα να τα παρατήσω. Δεν ξέρω αν έκανα καλά, αλλά κάθε φορά που αστοχούσα σε ακόρντο, εκνευριζόμουνα πολύ και αυτό μου έκανε κακό, άσε που δεν μπορούσα να παίξω ούτε το 1/10 απ΄ αυτά που έπαιζα. Στερήθηκα λοιπόν κάτι που αγαπούσα υπερβολικά (και νάταν το μόνο!) και άρχισα ν΄ αναζητώ άλλες δημιουργικές διεξόδους που μπορούσα να τα καταφέρω καλά. Καινούργια ή πράγματα που δεν είχαν καταξιωθεί με ιδιαίτερες ικανότητες μέσα μου. Γνώμη μου λοιπόν είναι ότι πρέπει να κάνεις κάτι παρόμοιο. Προσωπική μου άποψη η οποία πηγάζει από το γνωμικό ότι αυστηρότερος κριτής του εαυτού μας, είναι ο ίδιος μας ο εαυτός, ο οποίος ανήλεα και αν θέλεις απροκάλυπτα, δεν συγχωρεί την συνειδητή μετριότητα!

[κώστας]

Και μιας και μιλάμε για δημιουργικότητα, θέλω να μοιραστώ μαζί σας, το δεύτερο φωτογραφικό λεύκωμα που έχουμε φτιάξει με την Χριστίνα (σύζυγός μου), το οποίο δεν βλέπω να έχει την τύχη του πρώτου και να εκδοθεί (ελλείψει χορηγού). Στη διεύθυνση που σας παραθέτω μπορείτε να το δείτε και αν θέλετε να το κατεβάσετε. Οι φωτογραφίες έχουν τραβηχτεί, όταν μέναμε στη Νάξο. Τότε έπασχα από σκλήρυνση αλλά ήμουν σε πολύ καλύτερη κατάσταση. Τέτοια που μπορούσα όρθιος να κλείνω το ένα μου μάτι και με το άλλο να κοιτάζω μέσα από το σκόπευτρο της φωτογραφικής μηχανής!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


https://document.li/C1A7

[Ντιανα]

Σίγουρα δεν έχεις να χάσεις τίποτα ή μήπως έχεις;!!! Όταν σ΄ αυτό που έκανες είχες φτάσει σ΄ ένα ικανοποιητικό επίπεδο και πλέον διαπιστώνεις ότι δεν μπορείς να φτάσεις ούτε στο 1/4, τότε σε πιάνει μια μεγάλη θλίψη, ένας θυμός και μια απόγνωση του τύπου "γιατί σε μένα ρε γαμώτο!" Προσωπική μου άποψη η οποία πηγάζει από το γνωμικό ότι αυστηρότερος κριτής του εαυτού μας, είναι ο ίδιος μας ο εαυτός, ο οποίος ανήλεα και αν θέλεις απροκάλυπτα, δεν συγχωρεί την συνειδητή μετριότητα!

Ποσο δικιο εχεις Κωστα!!!
Συγχαρητηρια για τις φωτογραφιες!

[κώστας]

Σ ευχαριστώ.
Τα ποιήματα δεν σου άρεσαν ή δεν πρόλαβες να τα διαβάσεις;

[Ντιανα]

Αχ, βρε Κωστα, επρεπε να το διευκρινισω, εκανα βιαστικη περιηγηση, δεν τα διαβασα ακομα....Και τις φωτογραφιες θελω να τις ξαναδω. Μολις σημερα ειδα την αναρτηση σου.

[κώστας]

Καλύτερα να κατεβάσεις το pdf για να το δεις με την ησυχία σου όποτε θέλεις.