Το καφέ της καρδιάς μας

[agathan]

Γεια σας και χαρά σας και αερα στα πανια σας!
Καλο μηνα!

Πρωτα πρωτα να πω οτι η σεροτονινη μου ειχε βγαλει μια ατερμονη και ατελειωτη υπνηλια και κοιμομουν ολη την ωρα.. μαλλον το λες και καλο γιατι κοιμηθηκα πολυ
και καπως ετσι με χασατε αυτη την φορα

Δευτερον... απο δουλεια δεν εχω ψαξει καθολου αυτο τον καιρο. Ενα η σεροτονινη, απο την αλλη η ωραια κατασταση να μου λενε ενταξει δωσαμε τα χερια θα σε παρουμε τηλεφωνο και οσο σας πηραν εσας, πηραν και εμενα (απλα δεν εχω ορεξη να παιζω τις κουμπαρες με κανεναν ). Απο την παραλλη, αρχινιξανε οι ζεστες με κλαινε οι ρεγγες... οπως τους περισσοτερους απο μας
Οποτε ειπα να περιμενω να ηρεμησουν καπως τα πραγματα και να δωσω προτεραιοτητες σε πιο αμεσα ζητηματα

Τριτον, το πιο αμεσο ζητημα ειναι την Παρασκευη που μας ερχεται! Θα περασω ΚΕΠΑ
το καλο που τους θελω, να μου δωσουν καλο ποσοστο, για να μαι και γω επισημα ενα ναπαπηρι

[κώστας]

Πού καταντήσαμε, να ευχόμαστε να πάρουμε όσο μεγαλύτερο ποσοστό αναπηρίας γίνεται. Τι να πω!...

[agathan]

Κώστα έχεις κάποιο δίκιο, είναι στενάχωρο να ξέρεις ότι στηριζόμαστε σε ένα ποσοστό αναπηρίας...

Βέβαια, αν το δούμε διαφορετικά, είναι ένας τρόπος αναγνωρισιμότητας. Έχεις προσφέρει κάποια πράγματα αλλά η μοίρα σε πήγε από ένα πιο δύσκολο μονοπάτι και εμείς οι υπόλοιποι το βλέπουμε, το καταλαβαίνουμε και σε βοηθάμε με τον τρόπο μας.

Από την άλλη είναι και μία μορφή δικαίωσης για πολλούς από εμάς. Έχεις ένα χαρτί που είναι απάντηση σε φράσεις "μια χαρά είσαι εσυ, δεν έχεις τίποτα!", "τα λες επιτηδες για να σε λυπηθούμε", κ.ά.

[κώστας]

Και δηλαδή βρε Άγγελε, όταν κάποιος όντως κάθεται και σου λέει, α! μια χαρά είσαι, τι είναι αυτά που λες, τι σκλήρυνση, εγώ σε βλέπω μια χαρά, τι θα κάνεις εκείνη την ώρα; Θα του λες, κάτσε μισό λεπτό, θα ψάξεις την τσέπη, θα ξεδιπλώνεις το χαρτί και θα του δείχνεις ένα ποσοστό με σφραγίδες από το ΚΕΠΑ και θα του λες, να ρε, κοίτα τι έχω. Αυτός θα σου πει πάλι, ωραία, εντάξει, βλέπω ότι έχεις χαρτί, αλλά εγώ μια χαρά σε βλέπω. Δεν αλλάζει κάτι. Το θέμα είναι ότι είτε το καταλαβαίνουμε είτε όχι, μπαίνουμε σε μια ψυχολογική διαδικασία τις παραμονές που είναι να περάσουμε ΚΕΠΑ, να ευχόμαστε αφενός να καταλάβουν ότι όντως δεν είμαστε καλά, έχουμε πολλά προβλήματα, αφετέρου παρακαλάμε χωρίς να το συνειδητοποιούμε, την ημέρα της εξέτασης να βγούνε στην επιφάνεια πολλά από αυτά που καθημερινά μας ταλαιπωρούν. Τώρα, δεν είναι ζωή αυτό το πράμα. Τι να την κάνω τέτοια αναγνωρισιμότητα; Σιγά μην βάλω και ένα χαρτί στο κούτελο να λέει 70% αναπηρία, προσέχετε με. Ξέρω γω, ρε παιδιά, τι να πω.


Υγ. Νομίζω ότι είναι ένα πολύ καλό θέμα για κουίζ. Να δούμε και την άποψη των υπολοίπων.

[Ντιανα]

Ναπαπήρι... τι μου θύμισες τώρα...

Καλημέρα σε όλη την παρέα των όμορφων πλασμάτων 🥰

Άγγελε, καλή επιτυχία με το ΚΕΠΑ

[agathan]

Δεν το βλεπω ετσι

Τι εννοω... Αυτος που θελει να σε προσβαλει, να σε μειωσει, κτλ, οτι και αν κανεις, θα συνεχισει το "βιολι" του, οπως το λες και εσυ. Εαν πεσεις στην παγιδα του και προσπαθησεις να το πεισεις... σου εχω κακα νεα.
Και χαρτια να του δειξεις, αντε να σου πει "και τι με αυτο;", οπως περιπου ειπες και εσυ, "κοροιδεψες του γιατρους και στο εδωσαν", "τα χαρτια ειναι ψευτικα", κτλ
Εγω μιλουσα οτι ο ιδιος προσωπικα μπαινεις στην διαδικασια να σκεφτεις "τουλαχιστον μου το αναγνωριζουν αυτοι που πρεπει. με ειχαν φαει τοσο καιρο με τις αηδιες τους"

(ουτως ή αλλως τους "καλοθελητες" τους κανεις περα οπως και αν εχει)

Τωρα... θα ηταν πολυ καλυτερα να μην τα ειχαμε ολα αυτα και να μην μπλεκαμε με γιατρους, ΚΕΠΑ, νοσοκομεια, κτλ... αλλα εδω που ειμαστε, δεν γινεται αλλιως... δυστυχως...

Ευχαριστω Ντιανα
ειδες αμα μου μαθουν κατι, δεν το ξεχναω! ναπαπηρι ειμαι και το χαιρομαι

υγ Κωστα, καλη ιδεα, σκεψου πως θες να ειναι το quiz και πες μου ή ανεβασε το εσυ