Το καφέ της καρδιάς μας

[agathan]

Γεια σας και χαρά σας και αερα στα πανια σας!
Καλο μηνα!

Πρωτα πρωτα να πω οτι η σεροτονινη μου ειχε βγαλει μια ατερμονη και ατελειωτη υπνηλια και κοιμομουν ολη την ωρα.. μαλλον το λες και καλο γιατι κοιμηθηκα πολυ
και καπως ετσι με χασατε αυτη την φορα

Δευτερον... απο δουλεια δεν εχω ψαξει καθολου αυτο τον καιρο. Ενα η σεροτονινη, απο την αλλη η ωραια κατασταση να μου λενε ενταξει δωσαμε τα χερια θα σε παρουμε τηλεφωνο και οσο σας πηραν εσας, πηραν και εμενα (απλα δεν εχω ορεξη να παιζω τις κουμπαρες με κανεναν ). Απο την παραλλη, αρχινιξανε οι ζεστες με κλαινε οι ρεγγες... οπως τους περισσοτερους απο μας
Οποτε ειπα να περιμενω να ηρεμησουν καπως τα πραγματα και να δωσω προτεραιοτητες σε πιο αμεσα ζητηματα

Τριτον, το πιο αμεσο ζητημα ειναι την Παρασκευη που μας ερχεται! Θα περασω ΚΕΠΑ
το καλο που τους θελω, να μου δωσουν καλο ποσοστο, για να μαι και γω επισημα ενα ναπαπηρι

[κώστας]

Πού καταντήσαμε, να ευχόμαστε να πάρουμε όσο μεγαλύτερο ποσοστό αναπηρίας γίνεται. Τι να πω!...

[agathan]

Κώστα έχεις κάποιο δίκιο, είναι στενάχωρο να ξέρεις ότι στηριζόμαστε σε ένα ποσοστό αναπηρίας...

Βέβαια, αν το δούμε διαφορετικά, είναι ένας τρόπος αναγνωρισιμότητας. Έχεις προσφέρει κάποια πράγματα αλλά η μοίρα σε πήγε από ένα πιο δύσκολο μονοπάτι και εμείς οι υπόλοιποι το βλέπουμε, το καταλαβαίνουμε και σε βοηθάμε με τον τρόπο μας.

Από την άλλη είναι και μία μορφή δικαίωσης για πολλούς από εμάς. Έχεις ένα χαρτί που είναι απάντηση σε φράσεις "μια χαρά είσαι εσυ, δεν έχεις τίποτα!", "τα λες επιτηδες για να σε λυπηθούμε", κ.ά.

[κώστας]

Και δηλαδή βρε Άγγελε, όταν κάποιος όντως κάθεται και σου λέει, α! μια χαρά είσαι, τι είναι αυτά που λες, τι σκλήρυνση, εγώ σε βλέπω μια χαρά, τι θα κάνεις εκείνη την ώρα; Θα του λες, κάτσε μισό λεπτό, θα ψάξεις την τσέπη, θα ξεδιπλώνεις το χαρτί και θα του δείχνεις ένα ποσοστό με σφραγίδες από το ΚΕΠΑ και θα του λες, να ρε, κοίτα τι έχω. Αυτός θα σου πει πάλι, ωραία, εντάξει, βλέπω ότι έχεις χαρτί, αλλά εγώ μια χαρά σε βλέπω. Δεν αλλάζει κάτι. Το θέμα είναι ότι είτε το καταλαβαίνουμε είτε όχι, μπαίνουμε σε μια ψυχολογική διαδικασία τις παραμονές που είναι να περάσουμε ΚΕΠΑ, να ευχόμαστε αφενός να καταλάβουν ότι όντως δεν είμαστε καλά, έχουμε πολλά προβλήματα, αφετέρου παρακαλάμε χωρίς να το συνειδητοποιούμε, την ημέρα της εξέτασης να βγούνε στην επιφάνεια πολλά από αυτά που καθημερινά μας ταλαιπωρούν. Τώρα, δεν είναι ζωή αυτό το πράμα. Τι να την κάνω τέτοια αναγνωρισιμότητα; Σιγά μην βάλω και ένα χαρτί στο κούτελο να λέει 70% αναπηρία, προσέχετε με. Ξέρω γω, ρε παιδιά, τι να πω.


Υγ. Νομίζω ότι είναι ένα πολύ καλό θέμα για κουίζ. Να δούμε και την άποψη των υπολοίπων.

[Ντιανα]

Ναπαπήρι... τι μου θύμισες τώρα...

Καλημέρα σε όλη την παρέα των όμορφων πλασμάτων 🥰

Άγγελε, καλή επιτυχία με το ΚΕΠΑ

[agathan]

Δεν το βλεπω ετσι

Τι εννοω... Αυτος που θελει να σε προσβαλει, να σε μειωσει, κτλ, οτι και αν κανεις, θα συνεχισει το "βιολι" του, οπως το λες και εσυ. Εαν πεσεις στην παγιδα του και προσπαθησεις να το πεισεις... σου εχω κακα νεα.
Και χαρτια να του δειξεις, αντε να σου πει "και τι με αυτο;", οπως περιπου ειπες και εσυ, "κοροιδεψες του γιατρους και στο εδωσαν", "τα χαρτια ειναι ψευτικα", κτλ
Εγω μιλουσα οτι ο ιδιος προσωπικα μπαινεις στην διαδικασια να σκεφτεις "τουλαχιστον μου το αναγνωριζουν αυτοι που πρεπει. με ειχαν φαει τοσο καιρο με τις αηδιες τους"

(ουτως ή αλλως τους "καλοθελητες" τους κανεις περα οπως και αν εχει)

Τωρα... θα ηταν πολυ καλυτερα να μην τα ειχαμε ολα αυτα και να μην μπλεκαμε με γιατρους, ΚΕΠΑ, νοσοκομεια, κτλ... αλλα εδω που ειμαστε, δεν γινεται αλλιως... δυστυχως...

Ευχαριστω Ντιανα
ειδες αμα μου μαθουν κατι, δεν το ξεχναω! ναπαπηρι ειμαι και το χαιρομαι

υγ Κωστα, καλη ιδεα, σκεψου πως θες να ειναι το quiz και πες μου ή ανεβασε το εσυ

[agathan]

Σύντροφοι και συντρόφισσες!

Σήμερα το πρωί πήγα για το ΚΕΠΑ. 11:15 είχα ραντεβού, αλλά κάτι περίεργα περιστατικά είχαν πιο πριν και τελικά μπήκα 1:00

Όλα έγιναν πολύ γρήγορα
Ήταν 4 άνθρωποι, μου ζήτησαν ταυτότητα, χαρτιά και μια τζίφρα. Μετά με κάθησε η μία, μάλλον ήταν νευρολόγα , με ρώτησε τι έχω, της είπα, με έβαλε να κάνω κάτι κινήσεις/τεστ, με κοπάνησε και με το σφυράκι της , περπάτα μέχρι κει πέρα, ξαναγύρνα, νταξ κάτσε.
Μετά μου έκαναν οι άλλοι 2-3 ερωτήσεις... νταξ βγες όξω και περίμενε.
Ζήτημα να έκατσα 5 λεπτά
Μάλλον γιατί είχαν καθυστερήσει πολύ και είχε πάρει φωτίτσα ο πισινούλης τους

Μετά βγαίνει όξω ο ένας, φωνάζει τον επόμενο και μου λέει εμένα να φύγω και 4 μέρες μπες στο eefka για τα αποτελέσματα

Έφτασα 2 στο σπίτι, για 5 λεπτά δουλειά... μπρος στα κάλλη τι ειν' ο πόνος;

[κώστας]

Σύντομη εξέταση και εύχομαι να έχεις και ένα καλό αποτέλεσμα. Υπάρχει όμως μια απορία. Η λέξη ραντεβού, πού κολλάει σε αυτή την ιστορία; Ραντεβού σημαίνει λέω μια ώρα και είμαι εκεί. Όταν πας έντεκα και μπαίνεις μετά από δύο ώρες, γιατί το λένε ραντεβού; Παραδείγματος χάρη, κλίνεις ραντεβού σ' ένα γιατρό. Μπαίνεις στο ιατρείο του στις έντεκα, που σου έχει πει, και βλέπεις άλλους τρεις-τέσσερις τουλάχιστον να περιμένουν πριν από σένα. Τους λες, εσείς τι είστε; Και λένε, έχουμε ραντεβού. Που σημαίνει ότι είχαν ραντεβού στις δέκα, δέκα και μισή, και εγώ δεν ξέρω πόσο. Και το ερώτημα είναι, εφόσον είναι ευνόητο και το καταλαβαίνω απόλυτα, ότι δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια ο χρόνος που θα χρειαστεί ένας γιατρός να κάνει μια εξέταση, γιατί λοιπόν βάζουν τα ραντεβού σχεδόν κάθε ένα τέταρτο, εικοσάλεπτο, στην καλύτερη περίπτωση, και δεν βάζουν τουλάχιστον κάθε μισή ώρα, ή σαράντα λεπτά, που είναι ένα λογικό διάστημα εκτός αν υπάρχει απρόβλεπτο πολύ σοβαρό πρόβλημα. Γιατί; Για την κονόμα φυσικά! Γιατί αν το κάνω (λέει ο γιατρός), κάθε μισή ώρα ενώ το έχω κάθε τέταρτο, τα κέρδη μου θα είναι ακριβώς τα μισά. Άσε λοιπόν τα ζώα (εμάς), να περιμένουν! Τώρα από εκεί και πέρα, τι να πω; Μπροστά στο βωμό του κέρδους, να πάνε όλα να ...

[agathan]

Ευχαριστώ Κώστα! Θα δούμε σε μερικές μέρες!

Η απόρια σου αν και εύλογη, νομίζω δεν έχει αντίκρισμα σε αυτό. Είναι "κρατικό" οπότε δεν έχουν κάποιο κέρδος. Έχω την εντύπωση ότι τους επιβάλλει η υπηρεσία να πάνε σε επιτροπές και να κάνουν αυτή την δουλειά. Οι απολαβές τους είναι συγκεκριμένες υποθέτω και δεν έχει σημασία το πόσους θα δουν.
Τώρα γιατί είναι τόσο σύντομα τα ραντεβού... δεν ξέρω. Θέλω να νομίζω ότι επειδή υπάρχει αρκετός κόσμος, προσπαθούν να τους χωρέσουν όλους από την μία, από την άλλη μεγαλύτερη σημασία για την επιτροπή πρέπει να έχουν οι εξετάσεις και τα χαρτιά, όχι τόσο η εικόνα σου. Ίσως μόνο να συμβαδίζει λίγο με τα χαρτιά, να αποκλείσουν ότι τους κοροιδεύεις.

Τώρα σε γιατρό εξωτερικό, που χρεώνει τον κάθε επισκέπτη/ασθενή, οπότε τον νοιάζει να δει όσο περισσότερους γίνεται... νομίζω ότι αν λειτουργεί έτσι, θα τον φάει η ίδια η αγορά. Ο κόσμος θα σταματήσει να πηγαίνει και σιγα σιγά θα αφανιστεί. Εκτός και αν είναι καμιά εξέχουσα περίπτωσαρα, που σε κοιτάει στα μάτια και σου λεει "εχεις ανεβασμενη χολιστερινη", "εχεις αλλεργια στις μπαμιες ", "εχεις καρκινο πεμπτου βαθμου στο παγκρεας" (με μια ματια μονο ε, οποτε σε 2 λεπτα σε ξεπέταξε )

υγ Όταν ξαναπάω στην νευρολόγο, θα την ρωτησω τι γίνεται με τις επιτροπές. Πηγαινει και η ιδια αρκετά συχνα. Σημαντικο, τους στέλνουν πάντα σε άλλες πόλεις, ποτέ στην δική τους, για αμεροληψια κτλ.
Την άλλη φορά μου έλεγε για μια φορά που είχε πάει στην Αλεξανδρούπολη