Πολλαπλή Σκλήρυνση και εγκυμοσύνη

[κώστας]

Το ξανασκέφτηκα και συνεχίζω ν΄ αναρωτιέμαι κατά πόσο είναι σωστό ένα παιδί να μεγαλώνει σ΄ ένα περιβάλλον που φιλοξενεί έναν ανάπηρο, ιδιαίτερα αν αυτός είναι ένας από τους δύο γονείς του. Εφ΄ όσων έρχεται στη ζωή έχοντας γνώση της αναπηρίας μας, δεν το υποχρεώνουμε ουσιαστικά αφ΄ ενός να μάθει να ζει μ΄ αυτήν, αφ΄ ετέρου να βλέπει εικόνες που πιθανόν να τραυματίσουν την τρυφερή του ψυχή;! Η απόκτηση ενός παιδιού κάτω από τέτοιες συνθήκες, δεν ικανοποιεί απλά και μόνο την επιθυμία μας, αδιαφορώντας (άθελά μας), για τα ψυχολογικά τραύματα που πιθανόν θα του προκληθούν και για τα οποία θάμαστε αποκλειστικοί υπαίτιοι; Αυτό δεν είναι και λέγετε εγωισμός;!

[Ντιανα]

Διαφωνω ριζικα! Δεν τραυματιζεται η ψυχη του παιδιού μεγαλώνοντας με εναν αναπηρο γονιο και δεν ειναι εγωισμος να φερεις στον κοσμο ενα παιδι οντας αναπηρος. Η δικη μου εμπειρια αυτο εδειξε τουλαχιστον. Αλλοι ειναι αυτοι που δσν θα επρεπε να φερνουν στον κοσμο παιδια, οπως οι αλκοολικοι, οι ναρκομανεις, οι παιδοφιλοι, οι αιμομικτες, οι καριεριστες που αφηνουν τα παιδια σε ντανταδες, οι εγωιστες που κανουν παιδια για την κοινωνικη τους καταξιωση, αυτοι που τα γεννουν και τα πετουν στα σκουπιδια, αυτοι που τα δινουν για υιοθεσια, οι παιδοκτονοι, οι βιαιοπραγουντες κι ενα σωρο περιπτωσεις ακομα....Θες κι αλλα παραδειγματα;
Την ψυχη του παιδιου τη διαμορφωνουμε εμεις με την αγαπη μας και τη φροντιδα μας. Και η αγαπη ειναι το πιο βασικο!

[κώστας]

Ναι, αλλά εμένα το ακόμη ανήλικο παιδί μου, μ΄ έχει δει ουκ ολίγες φορές να πέφτω και μάλιστα πολλές απ΄ αυτές να αιμοραγώ σφόδρα (ανοιγμένες μύτες, σχήσιμο φρυδιού κ.α). Άραγε αυτές οι εικόνες θα τον αφήσουν τελείως ανεπηρέαστο στη μετέπειτα ζωή του.;! Δύο εκδοχές βλέπω. Ή να γίνει πολύ σκληρός και αναίσθητος στον ανθρώπινο πόνο, ή το αντίθετο.

[Ντιανα]

Σιγουρα δεν θα τον αφησουν ανεπηρεστο! Το πως θα τον επηρεασουν εξαρταται απο σενα. Και μενα με εχουν δει τα παιδια μου σε πολυ ασχημες καταστασεις, πολυ χειροτερες απο αυτες που περιγραφεις, και απο πολυ μικρη ηλικια. Τη μανα, ας πουμε, να σφαδαζει απο πονους, και να παρακαλαει να πεθανει, να πεφτει μπρος στα ματια τους, να κουτρουβαλαει τη σκαλα κι απ τον ενα οροφο να φτανει στον αλλο, να σπαει ποδι, να αφαιρει μηνισκο λογω πτωσης και αλλα ευτραπελα.. Το συμπερασμα; Νιωθω περηφανη για τα παιδια μου, γιατι εγιναν δυνατα, ταυτοχρονα ευαισθητα, ξεχωριζουν τα ορια, και εμαθαν να εκτιμουν την ζωη και τον ανθρωπο.

[Αρτεμις]

παρακολουθώ τη συζήτηση από χθες και δεν βρίσκω λόγια να εκφραστώ. Κατανοώ και τις ανησυχίες του Κώστα και συγχαίρω ταυτόχρονα τη Μαρινα και τη Ντιάνα για όλα αυτά που έχουν γράψει!! Η αλήθεια είναι πως όλη αυτή η συζήτηση ξεκίνησε με αφορμή μια ερώτηση που είχα κάνει εγώ στη Ντιάνα προσωπικά. Έχω ένα παιδάκι 5 χρόνων. Και θέλω πολύ άλλο ένα. Θα μου πείτε εντάξει ( άλλες δεν έχουν καθόλου). Οκ. Το ξέρω απλά κι εγώ το θέλω τόσο πολύ σαν να είναι το πρώτο μ. Και επίσης μιλάω εκ του ασφαλούς γιατί πάσχω δυο χρόνια από σκπ κ μου έχει αφήσει μούδιασμα σε όλη την αριστερή πλευρά του σώματος. Δεν έχω πάθει όμως άλλη υποτροπή. Αισθάνομαι σχετικά καλά γιαυτο κ σκέφτομαι το δεύτερο παιδί. Ποτέ κ κανεις βέβαια δεν μπορεί να σ εγγυηθεί ότι όλα θα πάνε καλά, αλλά πιστεύω πως αυτό ισχύει για όλους. Κ τελείως υγειής να είναι κάποιος που κάνει ένα παιδί δεν ξέρεις τι σ ξημερώνει αύριο. Τον Οκτώβρη θα κάνω μαγνητική κ αν όλα πάμε καλά θα το σκεφτώ πολύ σοβαρά!! Να είστε καλά όλοι!!

[κώστας]

Το πως θα τον επηρεασουν εξαρταται απο σενα.

Εδώ έχεις ένα πολύ μεγάλο δίκιο!

Μην με παρεξηγήσετε. Τα άγχη και τις ανασφάλειές μου προσπαθώ να εκφράσω. Μικρό (σχετικά), παιδί μεγαλώνουμε. Ντιάνα καταλυτικότατες οι πληροφορίες σου. Με απαλάσσουν από μεγάλο άγχος!

[Ντιανα]

Δεν σε παρεξηγει κανενας, Κωστα! Ολοι εχουμε τις ιδιες ανασφαλειες οταν μεγαλωνουμε παιδια. Χαιρομαι που σου εφυγε εστω και λιγο το αγχος. Αν και το αγχος παντα θα υπαρχει σε ολους μας για το αν καναμε αυτο που πρεπει, αν προσφεραμε αυτο που θελαμε, και τι τελικα εισεπραξαν τα παιδια μας. Αυτο ομως θα μας το δειξει η πορεια της ζωης τους. Αλλα αυτο ισχυει για ολους τους γονεις, πασχοντες και μη! Οχι;

[Ντιανα]

παρακολουθώ τη συζήτηση από χθες και δεν βρίσκω λόγια να εκφραστώ. Κατανοώ και τις ανησυχίες του Κώστα και συγχαίρω ταυτόχρονα τη Μαρινα και τη Ντιάνα για όλα αυτά που έχουν γράψει!! Η αλήθεια είναι πως όλη αυτή η συζήτηση ξεκίνησε με αφορμή μια ερώτηση που είχα κάνει εγώ στη Ντιάνα προσωπικά. Έχω ένα παιδάκι 5 χρόνων. Και θέλω πολύ άλλο ένα. Θα μου πείτε εντάξει ( άλλες δεν έχουν καθόλου). Οκ. Το ξέρω απλά κι εγώ το θέλω τόσο πολύ σαν να είναι το πρώτο μ. Και επίσης μιλάω εκ του ασφαλούς γιατί πάσχω δυο χρόνια από σκπ κ μου έχει αφήσει μούδιασμα σε όλη την αριστερή πλευρά του σώματος. Δεν έχω πάθει όμως άλλη υποτροπή. Αισθάνομαι σχετικά καλά γιαυτο κ σκέφτομαι το δεύτερο παιδί. Ποτέ κ κανεις βέβαια δεν μπορεί να σ εγγυηθεί ότι όλα θα πάνε καλά, αλλά πιστεύω πως αυτό ισχύει για όλους. Κ τελείως υγειής να είναι κάποιος που κάνει ένα παιδί δεν ξέρεις τι σ ξημερώνει αύριο. Τον Οκτώβρη θα κάνω μαγνητική κ αν όλα πάμε καλά θα το σκεφτώ πολύ σοβαρά!! Να είστε καλά όλοι!!

Καλη επιτυχια στη μαγνητικη Αρτεμι!! Αυτο προεχει! Ευχομαι τα αποτελεσματα να ειναι καλα! Μετα εχεις χρονο και να το σκεφτεις και να το συζητησεις με το γιατρο σου και να αποφσισεις!
Εχεις την αγαπη μου και τα φιλια μου!

[Αρτεμις]

σας ευχαριστώ πολύ!!!!

[Ντιανα]

Πολλαπλή Σκλήρυνση: πώς μπορεί να προστατεύσει μια έγκυος το παιδί της;

Επαρκή έκθεση στον ήλιο για τις εγκύους συνιστούν επιστήμονες από τη Δανία, αφού διαπίστωσαν ότι μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο να εμφανίσει στο μέλλον το παιδί πολλαπλή σκλήρυνση. Η ηλιακή ακτινοβολία βοηθάει τον οργανισμό να συνθέσει βιταμίνη D, η οποία στη συνέχεια περνά μέσω του ομφάλιου λώρου στο έμβρυο. Σύμφωνα με τα νέα ευρήματα των επιστημόνων, τα οποία δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση Neurology, τα παιδιά που γεννιούνται με χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D είναι 1,5 φορά πιο πιθανό να εμφανίσον Π.Σ. μεγαλώνοντας.
Οι επιστήμονες κατέληξαν στα συμπεράσματά τους έπειτα από ανάλυση στοιχείων για 512 ασθενείς με Π.Σ. και 972 υγιή άτομα αντίστοιχου φύλου και αντίστοιχης ηλικίας. Βασει των επιπέδων βιταμίνης D στο αίμα τους κατά τη γέννηση, υπολογίστηκε ότι όσοι βρίσκονταν στο ανώτατο 20% , είχαν 47% λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν την αυτοάνοση πάθηση.
Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η έλλειψη της βιταμίνης στον οργανισμό της μέλλουσας μητέρας μπορεί να αποδειχθεί επιζήμια για την υγεία της γυναίκας, την ανάπτυξη του εμβρύου και τη μελλοντική σκελετική υγεία του παιδιού.
Μένει να επιβεβαιωθεί στις επόμενες έρευνες κατά πόσο η αύξηση της βιταμίνης D κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης της πάθησης.

Πηγη http://onmed.gr/ygeia/story/350046/poll ... s-to-paidi