Το καφέ της καρδιάς μας

[Σοφία]

Κάνε καρδιά μου υπομονή .
Αφού τίποτα άλλο δε σού΄μεινε να κάνεις.
Ντιάνα , ούφ , σκασμένη είμαι κι΄εγώ ....Ποιοί ''εκεί έξω; '' ...Γιατί εμείς οι ''μέσα'' αλληλοκατανοούμστε;
Όχι όλλοι νομίζω. (;)
Είναι και η MS απρόβλεπτη (γι΄αυτό την είπα ''καριολάιν'' ) και φοβάμαι ότι βγάζει σιγά-σιγά στην επιφάνεια (πρώτο τραπέζι πίστα ) ότι κρυβόταν απο χρόνια στα ενδότερα κι΄ότι δε θέλαμε να βγεί και να χαλάσει την ''εικόνα'' που ζοριστήκαμε να ''δείξουμε''....
Ε ναί . Έχουμε σοβαρότατο πρόβλημα υγείας , αλλά μάλλον είχαμε και κρυμένα μυστικά και ντοκουμέντα που αργά-αργά βγαίνουν κι΄αυτά στην επιφάνεια.
Είναι 11 η ώρα βράδυ και με σκαρφαλώνουν δαίμονες τέτοια ώρα και δε θέλω να είμαι ευγενική ούτε κάν με΄μένα.
Καλύτερα να μη συνεχίσω ....
Νίκο της Πάφου , χαιρετώ σας όλους κι΄εγώ και τα τετραποδάκια που ζωή νά΄χουν κοντεύουν 30 (όλα έρχονται απο παντού εδώ ) και την Κυριακή ήμουν στο θαλασσοταβερνάκι ΚΑΙ με το Θανάση το γλαρόπουλο στα πόδια μου (πάντα) παρέα και τσικουδιά της Κρήτης μας αρμένιζε.
Βίκη να ζήσει το Ζηνάκι σου και νάστε χαρούμενες κι΄ευτυχισμένες .
Εύχομαι όμορφο πρωινό σε όλους και δυνατή ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

[Βίκυ]

Καλημερα συγκατοικοι
Καινουργια μερα,παει το χθες...
Εβαλα λοιπον το χαμογελο μου,το καλο,το γιορτινο και ηρθα...εφερα και το κοτοπουλακι μου παρεα,με καινουργιες φιγουρες
Ντιανα,φιλι
Σοφια ,το κοριτσι μου και εγω σε ευχαριστουμε για τις ευχες!
Το αυτοκινητακι πολυ μου αρεσε!Θελω ενα με καροτσα σε κοκκινο παρακαλω,ευχαριστω!
Καφεδακι και πρωινο ετοιμα,εξω στην αυλη εστρωσα τραπεζι!
Περαστεεεεεεεεεεε!

[anni]

να πω και εγώ μια καλημέρα!!μεγάλη με ένα τεράστιο χαμόγελο Ντιάνα μου για σένα!!


Κώστα,βίκυ,σοφία (καλώς ήρθες κορίτσι όμορφο)
και σε όλη την παρέα μια τεράστια αγκαλιά στον καθένα σας

[Ντιανα]

Καλημερα αγαπημενοι μου!
Σοφια μου, ποσο χαιρομαι που ηρθες! Και ναι, καμια φορα ουτε οι "μεσα" δεν μπορουν να νιωσουν...
Αnni μου, σ' ευχαριστω, εχεις την αγαπη μου...
Κωστα, ανυπομονω για το Σαββατοβραδο...
Βικουλι μου αγαπημενο, καφεδακι σερβιριστηκα, ευχαριστω, θα σου τηλεφωνησω...
μια ομορφη μερα σε ολους ευχομαι...

[Βίκυ]

...Βικουλι μου αγαπημενο, καφεδακι σερβιριστηκα, ευχαριστω, θα σου τηλεφωνησω...

Και δε χτυπαει το τηλεφωνοοοοοοοοοοοοοο,οπως λεει και το τραγουδι

[kaiti]

Καλημερα σε ολους!!!Ντιανα το να σου σου πω οτι σε καταλαβαίνω ειναι τοσο λιγο, ζω κι εγω τετοιες καταστάσεις κ σε νιώθω απολυτα! Κλαιω κι εγω για τη ζωη που δε προλαβα να ζησω ,και για τα χρόνια που παιρνουν χωρις να ζω.Υπομονη.

[MARINA]

Ντιανα μου γλυκεια ελα να κανουμε μια μεγαααλη αγκαλια!!! Μονο μεσα σε μία, η μαλλον και σε πολλες αγκαλιες αγάπης μπορεις να νιωσεις νομιζω αυτο που εχεις ανάγκη τετοιες στιγμές...εγω τουλαχιστον αυτο θελω απο τους δικους μου στις ζορικες στιγμες...ο,τι και να πεις κι ο,τι νιωθεις εχεις δικαιο...καλυτερα που ξέσπασες...το κλαμα ειναι μια κάποια λυτρωση...όμως δεν το βαζουμε κατω ε?σε φιλω με πολυ αγαπη κι απεραντη εκτίμηση!!!

[Ντιανα]

Ειναι τοσο ομορφο να υπαρχουν φιλοι που καταλαβαινουν και αγκαλιαζουν! Ολα γινονται πιο ανεκτα, πιο υποφερτα! Kaiti, Μαρινα, ευχαριστω, φιλι
Καληνυχτα φιλαρακια της καρδιας μου!

[Κατερίνα55]

Μια και η συζητηση περι φορουμ σημερα και περι της χρησιμοτητας και του ρολου του καφενειου, θα σας πω μια ιστορια καθως πινετε το καφεδακι σας...
το τελευταιο διαστημα νιωθω αδυναμη, πολυ αδυναμη...σημερα ολο το πρωι ημουν μονη στο σπιτι...πολυ συχνα σηκωνομαι απο το αμαξιδιο και στεκομαι ορθια μετακινωντας το βαρος απο το ενα ποδι στο αλλο για να ξεπιανομαι και για την κυκλοφορια και για να νιωθω οτι κατι κανω σ' αυτο το ταλαιπωρο κορμι....σημερα ομως ζαλιστηκα...κι αρχισα να χανω ισορροπια....και να πεφτω...και ισα που προλαβα να κρατηθω απ' το καροτσι...κι εγειρα η μιση πανω η μιση κατω...δυνατοτητα επικοινωνιας σ' αυτη τη σταση καμια....κι αρχισα να κλαιω...για μενα...για τη ζωη μου...για τα χρονια που εχασα...για τα χρονια που χανω...γι' αυτα που θα χασω...και γι' αυτη την καταραμενη μοναξια που τη νιωθεις ακομα κι οταν ειναι κι αλλοι γυρω σου....κι εκλαψα για ωρες...και ηταν λυτρωση...και βρηκα τη δυναμη σιγα σιγα να τραβηξω το κορμι μου προς τα πανω....μιση ωρα προσπαθεια...και καθησα παλι και δεν ξανασηκωθηκα....
και το γραφω γιατι καποιοι εδω μεσα θα καταλαβουν...καποιοι εδω μεσα θα νιωσουν....πολυ περισσοτερο απο ολους εκει εξω...αυτο ειναι για μενα το καφε της καρδιας μας...

Ντιάνα μου,πόσο δίκιο έχεις........
"Ξέρεις, ο πονεμένος αποζητά τον ίσκιο ενός ανθρώπου,
για να καθήσει από κάτω, να κουρνιάσει και να κλάψει με την ησυχία του.
Ο πόνος θέλει μια σκέψη.
Ένα καταφύγιο για να καταλαγιάσει. Όταν δεν υπάρχει τίποτα γίνεται πιο σκληρός.
Πιο κοφτερός. Σε παίρνει το κατόπι κι όπου σε βρει σε μαχαιρώνει,
ώσπου να σε ρημάξει...
Μόνο οι πολύ δυνατοί, οι πολύ οχυρωμένοι τα βγάζουν πέρα."
Α.Παπαδάκη
ο ίσκιος είναι το καφενείο

[Ντιανα]

Καλημερα καλημερα, μια χαρουμενη καλημερα σε ολα τα αγαπημενα φιλαρακια μου
Κατερινα μου τι ομορφο που ηταν αυτο που μου 'γραψες χθες βραδυ! Ετσι, ο ισκιος ειναι το καφενειο για ολους, ο δικος μου ισκιος ειναι οι φιλοι μου
Βικυ μου, σ' ευχαριστω που μου 'δειξες τον τροπο, απο δω κι στο εξης ποιος με πιανει!
Καφεδακια σερβιριστηκαν, περαστε παρακαλω!
Να εχουμε μια ομορφη μερα βρε παιδια!!!