Θεραπεία με Ocrevus

[κώστας]

Άντε κορίτσια, με το καλό να δείτε και αποτέλεσμα. Βέβαια μην το περιμένετε να συμβεί έτσι απλά σαν ένας διακόπτης που κάποια στιγμή θ΄ ανάψει το φως. Ανεβάστε όσο μπορείτε την ψυχολογία σας και πιστέψτε στην βελτίωση. Κάπως έτσι λειτουργεί το placebo. Εσείς πλεονεκτείτε γιατί παίρνετε το αληθινό φάρμακο.

[ΣοφίαΟ]

Χίλια ευχαριστούμε, Κώστα! Αχ, αυτή η ψυχολογία... Αυτή φταίει για όλα!

[kely]

Ευχαριστούμε Κώστα να είσαι καλά και εσύ.
Σας διαβάζω συχνά αλλά μου είναι δυσκολο να γράψω το χέρι με έχει χαιρετίσει......
Ανατρέχω συχνά Κώστα σε δημοσιεύσεις σου για διάφορα βοηθήματα .
Φιλιά σε όλους.

[κώστας]

Που να δεις πως πάνε τα δικά μου χέρια! Να φανταστείς το ποντίκι το χειρίζομαι με το αριστερό που είναι σχετικά σε καλύτερη κατάσταση. Για την πληκτρολόγηση δεν το συζητάω. Α πατάω Σ γράφεται. Να σκεφτείς αυτό το μήνυμα μου πήρε 20 λεπτά για να το γράψω μετά από αμέτρητες διορθώσεις! Πείσμα, υπομονή και ισχυρή θέληση. Ένα forum έχουμε. Όχι και να μην προσπαθούμε να επικοινωνούμε μεταξύ μας!

[ΣοφίαΟ]

[ΣοφίαΟ]

Τα δικά μου χέρια προς το παρόν... γράφουν! Πού και πού παρατηρώ σπαστικότητα και σ' αυτά, καμία σχέση με των ποδιών, βέβαια. Δυστυχώς όμως δεν διαθέτω ικανή "ποσότητα" των τριών προτερημάτων που αναφέρεις. Γι' αυτό και υποκλίνομαι σε σας τους στυλοβάτες του φόρουμ μας! Πού θα πάει, κάτι απ' αυτά θα αποκτήσω και γω όσο περισσότερο επικοινωνούμε!!!

[κώστας]

Σοφία, σκέψου το κι΄ αλλιώς. Κλεισμένοι σ΄ ένα σπίτι είμαστε και τα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας, μετριούντε στα δάκτυλα του ενός χεριού και ίσως ούτε και σ΄ αυτά! Το πείσμα και η υπομονή έρχονται από μόνα τους αν νοιώθεις την ανάγκη της έστω ηλεκτρονικής επικοινωνίας. Η θέληση δεν έρχεται από μόνη της. Θέλει την εκπαίδευσή της. Κυρίως να μην αφήσεις τον εαυτό σου να "παραιτηθεί" εξ αιτίας αυτής της ρημάδας. Πίεσε τον να κάνει απλά πράγματα που νομίζεις ότι δεν μπορείς και τα παρατάς εύκολα ή δεν τα επιχειρείς καν. Εκεί παίζουν μεγάλο ρόλο το πείσμα και η υπομονή. Απόκτησέ τα, όπως και όλοι μας, για να είμαστε παρέα, να λέμε καμιά κουβεντούλα και να συζητάμε τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες μας για την καριολάιν και όχι μόνο. Έτσι σιγά - σιγά, θα γίνουμε από απλοί γνωστοί πραγματικοί φίλοι. Και ας μη ξεχνάμε πως είμαστε οι μοναδικοί - όπως και κάθε πάσχων σαν κι΄ εμάς - που καταλαβαινόμαστε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ μεταξύ μας. Αυτό και μόνο είναι ισχυρότατο κίνητρο για να εκπαιδεύσεις τη θέληση που σίγουρα έχεις αλλά την έχεις αφήσει να κοιμάται.

[ΣοφίαΟ]

Το κουράγιο σου με αφήνει άφωνη... Σ' ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο και κατέβαλες κόπο για να με εμψυχώσεις! Πράγματι, πολύ θα το χαρώ να γίνουμε φίλοι επικοινωνώντας από εδώ κι ας είναι εξαιτίας της καριολάιν! Όσο για το τι καταλαβαίνουν οι άλλοι ασ' το καλύτερα... Πόσες φορές την ημέρα ακούω από τους δικούς μου "γιατί πας έτσι σήμερα;" ή "πονάς σήμερα;" ή "πρόσεχε μην πέσεις, θα είναι τελειωτικό"

[ΣοφίαΟ]

Θα μου πεις, και με το δίκιο σου, "εσύ ακόμα πας"...

[kely]

Όχι δεν θα στο πούμε Σόφη μου γιατί θέλουμε να πηγαίνεις θέλουμε να είστε όλοι καλά για να παίρνουμε δύναμη.
Κώστα δεν έχω λόγια για άλλη μια φορά σε ευχαριστούμε.