Νευραλγία τριδύμου νεύρου: Τι είναι και τι επιλογές θεραπείας έχετε

[κώστας]

Παιδιά, σιγά - σιγά επανέρχομαι. Ο πόνος έχει περιοριστεί μόνο στο αυτί. Έτσι μπορώ επιτέλους να ξυριστώ. Είχα σκεφτεί να ξυριστώ μόνο από τη μία πλευρά, για να γίνω influencer* στο internet!

* influencer: αυτός/η που λανσάρει μια μόδα (συνήθως ακραία και εξεζητημένη) στο διαδίκτυο την οποία ακολουθούν όλοι. Κάτι σαν τέλειος δάσκαλος, που γίνεται παράδειγμα προς μίμηση.

[ΣοφίαΟ]

[κώστας]

Παιδιά, ταλαιπωρείται εδώ μέσα, κανένας άλλος από το τρίδυμο ή είμαι ο μόνος;

[κώστας]

Χτες βράδυ επανήλθε ο δαίμονας. Τι κι΄ αν έχω κάνει τα χάπια καραμέλες. Δεν καταλαβαίνει τίποτα. Είχα απαλλαγεί για τουλάχιστον 5 μήνες και έλεγα πως η αγωγή έπιασε τόπο. Αμ δε! Ξενύχτης απ΄τον υπερπόνο. Τώρα που γράφω βρίσκεται σε ύφεση, αλλά τρέμω στην ιδέα ότι ξαφνικά και απροειδοποίητα μπορεί να χτυπήσει. Τι άγχος! Και μετά σου μιλάνε για ποιότητα ζωής!

[ΣοφίαΟ]

Δυστυχώς, αλλά έχεις απόλυτο δίκιο! Ποιότητα ζωής, τι 'ν' τούτο;
Αλλαγή χαπιών θα πρόσφερε κάτι;

[brazil]

Κώστα λυπάμαι... Είναι όντως πολύ στενάχωρο γιατί δεν μπορείς να κάνεις τίποτα με τέτοιο πόνο! Εύχομαι περαστικά!
Και μετά μας λένε ορισμένοι νευρολόγοι πως η ΠΣ δεν έχει πόνο. Η ψυχούλα μας το ξέρει

ΥΓ. Σε έξαρση νευραλγίας μια επίσκεψη στα επείγοντα μπορεί να ανακουφίσει καθώς χορηγούν οπιούχα. Φαντάζομαι το γνωρίζεις λόγω εμπειρίας, απλά σκέφτηκα να το γράψω. Το κακό με αυτά τα φάρμακα, είναι πως κάθε φορά χρειάζεται ο ασθενής ολοένα και μεγαλύτερη δόση προκειμένου να τ@ν "πιάσει" αλλά από το να πονά κανείς...

[Ντιανα]

Κώστα εύχομαι περαστικά και όσο για τον πόνο, έχουμε κουραστεί να πονάμε πια... Θα συμφωνήσω με την brazil για τα οπιούχα, άλλωστε στα νοσοκομεία υπάρχουν τα ιατρεία πόνου βοηθάνε σε αυτές τις περιπτώσεις...
Είχα πάει παλιά σε ιατρείο πόνου για τους αφόρητους πόνους που μου δημιουργούσε η σπαστικότητα... Τότε καθηγητής αναισθησιολογίας μου έκανε βελονισμό στα πόδια... Δεν είδα μεγάλη διαφορά, όμως λίγο ανακουφίστηκα.
Όχι βρε η σκλήρυνση δεν έχει πόνο.... Μόνο που θες να χτυπήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο καμιά φορά για να τελειώνεις από το μαρτύριο

[κώστας]

ΥΓ. Σε έξαρση νευραλγίας μια επίσκεψη στα επείγοντα μπορεί να ανακουφίσει καθώς χορηγούν οπιούχα. Φαντάζομαι το γνωρίζεις λόγω εμπειρίας, απλά σκέφτηκα να το γράψω. Το κακό με αυτά τα φάρμακα, είναι πως κάθε φορά χρειάζεται ο ασθενής ολοένα και μεγαλύτερη δόση προκειμένου να τ@ν "πιάσει" αλλά από το να πονά κανείς...

Την προηγούμενη φορά που με είχε πιάσει, είχα πάει με νοσοκομειακό στο νοσοκομείο. Με κράτησαν 2 ώρες και μου χορήγησαν πάρα πολλούς ορούς. Η γιατρός εκεί είπε πως είναι για τον πόνο. Υποθέτω πως ήταν οπιούχα. Αποτέλεσμα; Όπως πήγα, απειροελάχιστα καλύτερα έφυγα. Άμα η ρημάδα, δεν κάνει τον κύκλο της, προκοπή δεν βλέπεις. Φεύγει κάποια στιγμή, το ίδιο ξαφνικά όπως έρχεται. Δηλαδή όπως ο διακόπτης ανοίγει και κλείνει το φως. Πριν λίγο, δοκίμασα να φάω λίγο γιαούρτι, ουσιαστικά να το καταπιώ, αφού ούτε κατά διάνοια μπορώ να μασήσω, αλλά μόλις μπήκε λίγο στο στόμα μου, με την επαφή και μόνο, πέθανα! Μέχρι και νερό, έχω εκπαιδευτεί και πίνω γρήγορα και μονόπαντα. Αφού άμα με δει την ώρα που πίνω κάποιος θα νομίζει ότι έχω σύνδρομο down. Επειδή όμως η κρίση είναι προσωρινή (ελπίζω), βροντοφωνάζω πως η σκλήρυνση και τα συμπτώματατά της, έχουν μόνο ποιότητα ζωής. Πόνο ποτέ!
Παιδιά σας ευχαριστώ όλους για την συμπαράσταση.

[ΣοφίαΟ]

Επειδή με τις ιατρικές συμβουλές δεν τα πάω καλά, ξέρετε τι μου 'ρθε στο μυαλό; Το κατοχικό "βάστα Ρόμελ". Μόνο αυτό μας έμεινε...

[brazil]

Έχεις δίκιο Κώστα, πρέπει όντως να κάνει τον κύκλο της η έξαρση. Όσο κρατάει, λίγο νερό και αλεσμένη τροφή με καλαμάκι σιγά σιγά; Μια άλλη σκέψη θα ήταν να σου γράψουν ώστε να έχεις κάποιο οπιούχο σπίτι, τύπου Tramal σε σταγόνες, σε περίπτωση που αποφασίσει να σε επισκεφθεί ξανά

Καταλαβαίνω πως δεν μπορώ πρακτικά να κάνω κάτι, αλλά φυσικά και είμαστε εδώ να σε ακούσουμε ή ίσως κάπως να βοηθήσουμε αν γίνεται.