Το καφέ της καρδιάς μας

[κώστας]

Δεν έχουν προταθεί άλλες, οπότε αναγκαστικά όλες. Εκτός βέβαια αν θέλεις να διαλέξεις κι΄ εσύ κάποιες.

[agathan]

Ας αφήκουμε μέχρι το σουκου τότε βάζουμε όποιες ειναι. Τι λες;

[κώστας]

ok

[κώστας]

Agathan, μην ξεχάσουμε τις φωτογραφίες!

[Ντιανα]

Γεια και χαρά σας ομορφόπαιδα
Ωραίες φωτογραφίες Κώστα
Αγκαθανάκι, ακριβώς έτσι είναι με τη ζέστη... Εγώ νιώθω φοβερή αδυναμία στα χέρια και στα πόδια και είμαι μόνιμα, 24 ώρες του 24ωρο με ανεμιστήρα και air condition, οταν αρχίζουν οι ζέστες...
Σε άλλα νέα, δεν περνάω και την καλύτερη φάση της ζωής μου... Νιώθω κουρασμένη ψυχικά και σωματικά... Αλλά ξέρω πώς θα επανέλθω τουλάχιστον ψυχικά, θα μου περάσει... Σωματικά, άστα να πάνε...
Καθημερινά μου τηλεφωνία η μάνα μου... Τι κάνεις μου λέει... Μία χαρά απαντάω... Γιατί είσαι καλά; μου λέει... Γιατί έχω το μυαλό μου και την ψυχή μου καλά, της λέω και έχω αποδεχθεί το πως είμαι σωματικά... Και η πλάκα είναι ότι παίρνει κουράγιο από μένα αντί εγώ από αυτή... Και όχι μόνο η μάνα μου αλλά και η οικογένειά μου και αλλοι φίλοι και συμπάσχοντες... Αναρωτιούνται όλοι πώς νιώθω καλά ενώ είμαι κλεισμένη σε ένα δωμάτιο εδώ και 5 χρόνια.... Και πραγματικά και εγώ απορώ με τον εαυτό μου πού βρίσκω τη δύναμη και δεν έχω κατάθλιψη και έχω το μυαλό μου στη θέση του... Νομίζω το μυστικό είναι η αποδοχή της κατάστασης και το ξέσπασμα κατά διαστήματα π.χ μία φορά το μήνα αφήνω τον εαυτό μου να ξεσπάσει είτε με δάκρυα είτε με νεύρα.... Αν και έχω μήνες να ξεσπάσω, ίσως για αυτό νιώθω κουρασμένη... Μάλλον τα είπα εδώ και ξέσπασα για τώρα
Αυτά. Σας ζάλισα σας φιλώ σταυρωτά ματς μουτς

[ΣοφίαΟ]

Διαβάζοντάς σε, στο μυαλό μου έρχεται το τραγούδι "Η επιμονή σου"... Σε περιγράφει απόλυτα!!! Τα λόγια σου πάντα με ταρακουνάνε! Αυτή η απάντηση στη μαμά σου...
Η σελίδα μας είναι για να βγάζουμε τα σώψυχά μας στους συνοδοιπόρους μας! Μην ξαναπείς για... ζαλάδες!!!

[κώστας]

Γεια και χαρά σας ομορφόπαιδα
Ωραίες φωτογραφίες Κώστα
Αγκαθανάκι, ακριβώς έτσι είναι με τη ζέστη... Εγώ νιώθω φοβερή αδυναμία στα χέρια και στα πόδια και είμαι μόνιμα, 24 ώρες του 24ωρο με ανεμιστήρα και air condition, οταν αρχίζουν οι ζέστες...
Σε άλλα νέα, δεν περνάω και την καλύτερη φάση της ζωής μου... Νιώθω κουρασμένη ψυχικά και σωματικά... Αλλά ξέρω πώς θα επανέλθω τουλάχιστον ψυχικά, θα μου περάσει... Σωματικά, άστα να πάνε...
Καθημερινά μου τηλεφωνία η μάνα μου... Τι κάνεις μου λέει... Μία χαρά απαντάω... Γιατί είσαι καλά; μου λέει... Γιατί έχω το μυαλό μου και την ψυχή μου καλά, της λέω και έχω αποδεχθεί το πως είμαι σωματικά... Και η πλάκα είναι ότι παίρνει κουράγιο από μένα αντί εγώ από αυτή... Και όχι μόνο η μάνα μου αλλά και η οικογένειά μου και αλλοι φίλοι και συμπάσχοντες... Αναρωτιούνται όλοι πώς νιώθω καλά ενώ είμαι κλεισμένη σε ένα δωμάτιο εδώ και 5 χρόνια.... Και πραγματικά και εγώ απορώ με τον εαυτό μου πού βρίσκω τη δύναμη και δεν έχω κατάθλιψη και έχω το μυαλό μου στη θέση του... Νομίζω το μυστικό είναι η αποδοχή της κατάστασης και το ξέσπασμα κατά διαστήματα π.χ μία φορά το μήνα αφήνω τον εαυτό μου να ξεσπάσει είτε με δάκρυα είτε με νεύρα.... Αν και έχω μήνες να ξεσπάσω, ίσως για αυτό νιώθω κουρασμένη... Μάλλον τα είπα εδώ και ξέσπασα για τώρα
Αυτά. Σας ζάλισα σας φιλώ σταυρωτά ματς μουτς

Δεν είσαι μόνη! Ψυχικά, σωματικά και συγγενικά, μια απ΄τα ίδια!

[κώστας]

greekinGermany, χρόνια σου πολλά και καλά!

[κώστας]

Η άνοιξη μπήκε για τα καλά! Agathan, στη πρώτη ευκαιρία, άλλαξε τις φωτογραφίες.

[κώστας]

Φίλοι μου, γράψτε κάτι να λέμε καμιά κουβέντα μεταξύ μας. Θα μου πείτε, εσύ γράφεις;! Όχι! Αλλά προέρχομαι από μια δύσκολη οικογενειακή απώλεια. Θα επανέλθω συντομότατα!