Ο ρόλος της κατάθλιψης στην επιδείνωση της νόσου

[Ντιανα]

Νέα μελέτη δείχνει ότι η ψυχική πάθηση σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο υποτροπής και επιδείνωσης της αναπηρίας σε άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας.

Η νέα μελέτη χρησιμοποίησε βαθμολογίες πολυγονιδιακού κινδύνου για την κατάθλιψη, οι οποίες συνοψίζουν την εκτιμώμενη επίδραση των γενετικών παραλλαγών για τον προσδιορισμό της πιθανής συσχέτισης με τη δραστηριότητα της νόσου.

Η νέα μελέτη εστιάζει στη σχέση της κατάθλιψης και της σκλήρυνσης κατά πλάκας, δήλωσε η ερευνήτρια της μελέτης, Kaarina Kowalec, επίκουρη καθηγήτρια στη Σχολή Φαρμακευτικής του πανεπιστημίου της Μανιτόμπα στον Καναδά.

«Αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε πώς η κατάθλιψη επηρεάζει τις υποτροπές και την εξέλιξη της αναπηρίας σε άτομα με ΣΚΠ», πρόσθεσε.

Ο κίνδυνος κατάθλιψης είναι εν μέρει πολυγονιδιακός και περιλαμβάνει πολλές κοινές γενετικές παραλλαγές, σύμφωνα με την ερευνήτρια. Η μελέτη περιλάμβανε 3.420 υποτροπιάζουσες περιπτώσεις ΣΚΠ από τέσσερις υπάρχουσες μελέτες που διεξήχθησαν σε τρεις χώρες.

Στην καναδική συμμετείχαν όσοι εγγράφηκαν σε μια μελέτη για την ψυχιατρική συννοσηρότητα στη χρόνια ανοσοδιαμεσολαβούμενη φλεγμονώδη νόσο που προκαλείται από το ανοσοποιητικό σύστημα (IMID), συμπεριλαμβανομένης της πολλαπλής σκλήρυνσης. Στη σουηδική μελέτη συμμετείχαν ασθενείς με σκλήρυνση από 64 κλινικές, ενώ στην αμερικανική ασθενείς που έλαβαν συνδυασμένη θεραπεία με ιντερφερόνη και οξική γλατιραμερή. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν από 3 έως 5 χρόνια. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν γυναίκες (από 71% έως 83%) και η ηλικία κατά την έναρξη της σκλήρυνσης κατά πλάκας κυμαινόταν από 29 έως 35 έτη.

Για τον υπολογισμό της κληρονομικότητας της κατάθλιψης, οι ερευνητές δημιούργησαν ένα πολυγονιδιακό σκορ κινδύνου του γονιδιώματος με υπολογισμένους γονότυπους.

Οι ερευνητές μελέτησαν τη συσχέτιση μεταξύ των βαθμολογιών πολυγονιδιακού κινδύνου κατάθλιψης με το ετήσιο ποσοστό υποτροπής και την επιδείνωση της αναπηρίας στη σκλήρυνση κατά πλάκας, μετρούμενη από το ποσοστό αλλαγής στη βαθμολογία της κλίμακας κατάστασης αναπηρίας (EDSS). Στην αμερικανική μελέτη, διερεύνησαν επίσης τη συσχέτιση μεταξύ των πολυγονιδιακών βαθμολογιών κινδύνου κατάθλιψης και του χρόνου μέχρι την υποτροπή και την επιβεβαιωμένη επιδείνωση της EDSS.

Οι συμμεταβλητές περιλάμβαναν τη χρήση θεραπείας τροποποίησης της νόσου, την ηλικία, το φύλο και τα πρώτα πέντε βασικά στοιχεία γενετικής καταγωγής. Διαπίστωσαν ότι η υψηλότερη βαθμολογία πολυγονιδιακού κινδύνου κατάθλιψης συσχετίστηκε με τον κίνδυνο υποτροπής.

«Ουσιαστικά, για κάθε αύξηση τυπικής απόκλισης στην πολυγονιδιακή βαθμολογία κατάθλιψης, ο κίνδυνος για υποτροπή αυξήθηκε κατά 23% κατά την περίοδο παρακολούθησης», δήλωσε η ερευνήτρια.

«Η χρήση βαθμολογιών πολυγενετικού κινδύνου μειώνει την πιθανότητα αντίστροφης αιτιότητας. Αυτοί οι δείκτες είναι σταθεροί κατά τη γέννηση και δεν αλλάζουν κατά τη διάρκεια της ζωής μας, επομένως είναι πραγματικά ένας ιδανικός δείκτης» εξήγησε η επιστήμονας.

Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι οι βαθμολογίες πολυγενετικού κινδύνου αντιπροσωπεύουν έναν πιθανό βιοδείκτη για τη διαστρωμάτωση κινδύνου σε άτομα με ΣΚΠ. Αν και οι βαθμολογίες πολυγονιδιακού κινδύνου κατάθλιψης δεν είναι επί του παρόντος διαθέσιμες, η Kaarina Kowalec ελπίζει ότι αυτό θα αλλάξει τα επόμενα 3-4 χρόνια.

Τα ευρήματα παρουσιάστηκαν στο 40ο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Θεραπείας και Έρευνας στη Σκλήρυνση κατά Πλάκας.

Πηγή: Medscape

Πηγή:onmed.gr

[κώστας]

Η νέα μελέτη χρησιμοποίησε βαθμολογίες πολυγονιδιακού κινδύνου για την κατάθλιψη, οι οποίες συνοψίζουν την εκτιμώμενη επίδραση των γενετικών παραλλαγών για τον προσδιορισμό της πιθανής συσχέτισης με τη δραστηριότητα της νόσου.

Τι είναι ο πολυγονιδιακός κίνδυνος;

Από έρευνα στο διαδίκτυο:
Ο Πολυγονιδιακός Δείκτης Κινδύνου (ΠΔΚ) είναι μια αριθμητική τιμή που συνοψίζει τη γενετική προδιάθεση ενός ατόμου για ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό, κατάσταση ή ασθένεια με βάση πληροφορίες από πολλαπλές γενετικές παραλλαγές σε όλο το γονιδίωμα.

[ΣοφίαΟ]

Η ενεργοποίηση της σκλήρυνσής μου -η οποία κοιμόταν από το 2004 όταν παρουσίασα την οπτική νευρίτιδα- έγινε το καλοκαίρι του 2016, όταν έχασα τη δουλειά μου. Σοκ μεγάλο! Κατάθλιψη μαύρη, πίσσα, κατράμι...

[Ντιανα]

Έπαθα οπτική νευρίτιδα το 1995 όταν έχασα ένα πολύ αγαπημένο μου συγγενικό πρόσωπο. Για 11 χρόνια ήμουν καλά χωρίςς κανένα σύμπτωμα μέχρι που ένα τραυματικό και ιδιαίτερα στρασογόνο συμβάν στη δουλειά ξύπνησε την σκλήρυνση. Ώσπου το 2012 πέθανε ο πατέρας μου και έμεινα στο αμαξίδιο. Απόλυτα συνδεδεμένη η κατάθλιψη με την σκλήρυνση.

[ΣοφίαΟ]

Συμφωνώ!!!