Το καφέ της καρδιάς μας

[brazil]

Καλησπέρα!

Έχει τύχει και σε εμένα να μουδιάσουν εντελώς ή λίγο τα πόδια ή και τα χέρια. Ή και να μην νιώθω το υγρό με τον ίδιο τρόπο ξαφνικά. Με φρικάρει πάντα αλλά ευτυχώς επανέρχεται. Μόνο 1-2 φορές έχει κρατήσει 2 εβδομάδες ας πούμε. Συνήθως μετά από 4-5 μέρες υποχωρεί. Ευτυχώς. Νομίζω είναι της γενικότερης νευρικής ευαισθησίας μας.

Γέλασα πολύ με το "ειναι σαν να σε παιρνει αγκαλιτσα η καριολαιν"

[Ντιανα]

Σε ευχαριστώ brazil ανακουφίστηκα από τη μία και από την άλλη μου την έχει δώσει στα νεύρα (χα νομίζω η φράση που μας ταιριάζει ) με το κάθε σύμπτωμα/κατάλοιπο που μας κατσικώνεται με την καριολάιν που μπλέξαμε...

[agathan]

Εγω εχω ενα μονιμο ζητημα δυσαισθησιας στα ποδια, στο πελμα κυριως μεχρι τον αστραγαλο. Σε εποχικες παραστασεις, δηλαδη οταν καλοκαιριαζει, φτανει μεχρι τα μισα της κνημης/γαμπας. 2-3 φορες εχει φτασει μεχρι το γονατο και με ειχε λουσει κρυος ιδρωτας.
Νομιζω το να μην καταλαβαινω το υγρο ειναι μονιμο. Και οταν κανω μπανιο, νομιζω δεν το καταλαβαινω.

Ειδες τι ωραια και πιτυχημενα τα λεω brazil;
Αμα θελω γωωω... ειμαι σατανας μεγαλος

[Ντιανα]

Τι καλά που περνάμε όλοι δω μέσα....

[brazil]

Βλέπω agathan μου, παρατηρώ τι μπαγαπόντης είσαι αν θες
Μας τη δίνει στα νεύρα εντελώς καλά τα λες Ντιάνα
Αλλά από την άλλη εντάξει, όσο επανέρχονται καλά είναι

[agathan]

Μας την δινει στα νευρα κυριολεκτικά και μεταφορικά

Ολες αυτες τις ημερες που κανω την διαδικασια για τα ΚΕΠΑ, εχω αρχισει να καταλαβαινω ποσα πραγματα "κουβαλαω" τοσα χρονια και απλα τα προσπερνουσα.
Ολα αυτα που για μενα ειναι καθημερινοτητα, για αλλους ειναι λογοι για να συμπερανουν οτι η ζωη μου ειναι δυσκολη.
Επισης καταλαβαινω περισσοτερο το ποσο με ειχε επηρεασει η κατασταση στο φαρμακειο και ποσο με ειχε καταβαλει...

Πρεπει να ειχα κανει αυτη την σκεψη και πιο παλια... στα βιντεοπαιχνιδια πολλες φορες εχει να επιλεξεις δυσκολια: ευκόλο, μέτριο, δύσκολο και κάποιες φορές δίνουν και πιο πάνω "εφιάλτης" ή "κόλαση" ή "παράνοια".
Μάλλον για μας η ίδια η ζωή είναι στο επίπεδο της κόλασης... ή μπορεί και παραπανω

Επισης, εψες πηγα παλι στο νοσοκομειο για να μου φτιαξει τα χαρτια ο γιατρος. Οπότε κλείσαμε και απο αυτό!
Και ενω εγραφα αυτες τις γραμμες με πηραν απο το κεντρο ψυχικης υγειας και σε 1-2 εβδομαδες θα με δει ψυχιατρος. "Ειμαι ψωνιο κανω τουμπες το χω ριξει στις τουλουμπες" θα της πω

[κώστας]

Σε ό,τι αφορά τη δυσαισθησία στα πέλματα, εδώ και χρόνια έχω το ίδιο ακριβώς που περιγράφει ο Άγγελος. Υπάρχουν φορές το χειμώνα, που χωρίς κάλτσες πατάω ξυπόλητος στα πλακάκια του μπάνιου και δεν καταλαβαίνω αν είναι κρύα ή ζεστά. Έχω μάθει βέβαια να προσέχω γιατί μπορεί να πάθεις χοντρή ζημιά. Δηλαδή αν πχ βάλεις τα πόδια σε πολύ καυτό νερό. Το χειρότερο είναι ότι έχω συνηθίσει τόσο πολύ να ζω μ' αυτό, που αδιαφορώ παντελώς. Θα μου πείτε, και τι μπορώ να κάνω; Έλα ντε... Το "πατάω", όπως αντιληφθήκατε, είναι σχήμα λόγου. Για να κάνουμε και λίγο χαβαλέ. Στην ουσία ακουμπώ τα πόδια από το αμαξίδιο ή όταν πχ κάθομαι στη λεκάνη. Σιγά μη σηκωνόμουν όρθιος. Μωρέ, ας σηκωνόμουν όρθιος και ας μην καταλάβαινα αν έχει νερό, αν είναι κρύο ή αν είναι ζεστό το πάτωμα!...

[Ντιανα]

. Μωρέ, ας σηκωνόμουν όρθιος και ας μην καταλάβαινα αν έχει νερό, αν είναι κρύο ή αν είναι ζεστό το πάτωμα!...

Δεν ξέρεις πόσο σε νιώθω... Και προσυπογράφω...