Συνηθισμένη λοίμωξη των νέων τριπλασιάζει τον κίνδυνο

[Ντιανα]

Η λοιμώδης μονοπυρήνωση από τον ιό Έπσταϊν-Μπαρ σχετίζεται επίσης με πρωιμότερη διάγνωση της νόσου.
Νέα ευρήματα ότι η «νόσος του φιλιού» των νέων, η λοιμώδης μονοπυρήνωση, αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο να αναπτυχθεί σκλήρυνση κατά πλάκας αργότερα στη ζωή, βρήκαν οι επιστήμονες.

Σε μελέτη με αρκετές χιλιάδες νέους διαπίστωσαν ότι η νόσος σχεδόν τριπλασίαζε τον κίνδυνο. Οι νέοι της μελέτης είχαν επιβεβαιωμένη λοίμωξη από τον ιό Έπσταϊν-Μπαρ. Ο ιός αυτός αποτελεί την συνηθέστερη αιτία της νόσου.

Η λοιμώδης μονοπυρήνωση είναι μία ιογενής, μεταδοτική νόσος. Είναι πολύ συχνή στους εφήβους και τους νεαρούς ενήλικες, ιδίως μεταξύ των φοιτητών.

Ακόμα συχνότερη είναι η λοίμωξη από τον ιό Έπσταϊν-Μπαρ. Υπολογίζεται ότι το σχεδόν 80% των νέων έχει μολυνθεί έως την ηλικία των 18-19 ετών. Και αυτό διότι ο ιός μεταδίδεται εύκολα με τα σωματικά υγρά, ιδίως με το σάλιο.

Από τους νέους που μολύνονται από τον ιό, τουλάχιστον ο ένας στους τέσσερις θα εκδηλώσει λοιμώδη μονοπυρήνωση.

Η μελέτη
Τα νέα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στην ιατρική επιθεώρηση Neurology Open Access. Όπως γράφουν οι ερευνητές, ο ιός Έπσταϊν-Μπαρ κατ’ επανάληψιν έχει συσχετισθεί με αυξημένο κίνδυνο για σκλήρυνση κατά πλάκας (ή πολλαπλή σκλήρυνση). Πλέον θεωρείται ότι έχει αιτιολογική συσχέτιση με την ασθένεια αυτή, αν και προφανώς εμπλέκονται και άλλοι παράγοντες (π.χ. γενετικοί, περιβαλλοντικοί).

Σε προγενέστερες μελέτες είχε εξετασθεί η δυνητική συσχέτιση της σκληρύνσεως κατά πλάκας ειδικά με τη λοιμώδη μονοπυρήνωση, αφού συνήθως (αλλά όχι πάντοτε) προκαλείται από αυτόν τον ιό. Ωστόσο σε εκείνες της μελέτης δεν ήταν επιβεβαιωμένη εργαστηριακή η μόλυνση των νέων από τον ιό Έπσταϊν-Μπαρ.

Έτσι λοιπόν στη νέα μελέτη οι επιστήμονες εξέτασαν εάν η λοιμώδης μονοπυρήνωση που επιβεβαιωμένα οφείλεται στον ιό Έπσταϊν-Μπαρ, αυξάνει τον κίνδυνο πολλαπλής σκληρύνσεως.

Η μελέτη διεξήχθη σε 4.721 νέους με λοιμώδη μονοπυρήνωση λόγω του ιού Έπσταϊν-Μπαρ. Αυτοί συγκρίθηκαν με 14.163 συνομηλίκους τους χωρίς λοιμώδη μονοπυρήνωση και χωρίς λοίμωξη από τον ιό.

Όλοι οι συμμετέχοντες είχαν ηλικία κάτω των 20 ετών. Το 55% ήταν κορίτσια.

Τα ευρήματα
Οι ερευνητές παρακολούθησαν επί έως και 18 χρόνια τους εθελοντές τους. Στο μεσοδιάστημα με σκλήρυνση κατά πλάκας διαγνώσθηκε:

Το 0,17% όσων είχαν πάθει λοιμώδη μονοπυρήνωση από τον ιό Έπσταϊν-Μπαρ
Το 0,07% όσων δεν είχαν καν μολυνθεί από τον ιό
Έτσι οι ερευνητές υπολόγισαν πως η λοιμώδης μονοπυρήνωσης αύξανε κατά 3,14 φορές τις πιθανότητες για πολλαπλή σκλήρυνση.

Η μελέτη έδειξε ακόμα ότι η διάγνωση της σκληρύνσεως κατά πλάκας γινόταν σε νεότερη ηλικία στους νέους με λοιμώδη μονοπυρήνωση από τον ιό Έπσταϊν-Μπαρ. Κατά μέσον όρο γινόταν 10 χρόνια αργότερα, ενώ στους νέους χωρίς αυτήν χρειάσθηκαν 14 χρόνια από την έναρξη της μελέτης για να νοσήσουν.

Μάλιστα υπήρχαν και νέοι χωρίς λοιμώδη μονοπυρήνωση που νόσησαν μετά από 17 χρόνια.

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν για ποιον λόγο αυξάνει τον κίνδυνο σκληρύνσεως κατά πλάκας η λοιμώδης μονοπυρήνωση από τον ιό Έπσταϊν-Μπαρ. Επισημαίνουν ακόμα ότι η μελέτη τους υποδηλώνει απλώς μία συσχέτιση. Επομένως δεν σημαίνει ότι η λοιμώδης μονοπυρήνωση είναι η αιτία της πολλαπλής σκλήρυνσης.

Πηγή: iatropedia.gr

[κώστας]

Αξίζει να προσέξει κανείς δύο πράγματα:

α. Το «τριπλάσιος κίνδυνος» ακούγεται τεράστιο, αλλά οι απόλυτοι αριθμοί παραμένουν μικροί. Στη μελέτη, σκλήρυνση εμφάνισε το 0,17% όσων είχαν λοιμώδη μονοπυρήνωση και το 0,07% όσων δεν είχαν μολυνθεί. Δηλαδή, παρότι ο σχετικός κίνδυνος αυξάνεται, η συντριπτική πλειονότητα όσων περνούν EBV δεν θα εμφανίσει ποτέ σκλήρυνση.
β. Περίπου το 90–95% των ενηλίκων παγκοσμίως έχει μολυνθεί κάποια στιγμή από τον EBV, ενώ η σκλήρυνση κατά πλάκας παραμένει σχετικά σπάνια. Άρα ο ιός από μόνος του δεν αρκεί για να προκαλέσει τη νόσο. Φαίνεται ότι χρειάζεται συνδυασμός γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων, όπως η κληρονομικότητα, τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D, το κάπνισμα και άλλοι ανοσολογικοί μηχανισμοί.

Προς το παρόν, όμως, δεν υπάρχει εγκεκριμένο φάρμακο που να «καθαρίζει» τον EBV από τον οργανισμό. Ο ιός εγκαθίσταται διά βίου σε ορισμένα κύτταρα του ανοσοποιητικού και συνήθως παραμένει ανενεργός. Ούτε υπάρχει κάποια εξέταση που να προβλέπει αξιόπιστα ποιος από τα εκατομμύρια ανθρώπων που έχουν περάσει EBV θα εμφανίσει σκλήρυνση κατά πλάκας.

Επομένως, η συγκεκριμένη έρευνα δεν αλλάζει ακόμη κάτι στην καθημερινή κλινική πράξη. Δεν μπορεί κάποιος σήμερα να προλάβει τη σκλήρυνση απλώς θεραπεύοντας ή αποφεύγοντας τον EBV. Αυτό που αλλάζει είναι ότι οι επιστήμονες έχουν πλέον πολύ ισχυρότερες ενδείξεις για το πού πρέπει να ψάξουν τα επόμενα χρόνια. Αν πράγματι ο EBV αποδειχθεί κρίσιμος κρίκος στην αλυσίδα, τότε ένα μελλοντικό εμβόλιο θα μπορούσε να αποδειχθεί πολύ σημαντικό όχι μόνο για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση, αλλά ίσως και για τη σκλήρυνση κατά πλάκας.

Εμείς, οι πολύ παλιοί σκληρυνσάδες, κυρίως λόγω ηλικίας, πιστεύω ότι το'χουμε χάσει το τρένο. Τουλάχιστον ας ωφεληθούν οι νεότεροι και να απαλλαγούν από αυτή την καριολάιν που λέγεται σκλήρυση κατά πλάκας.