Να κι ένας βραδινός τύπος!!! Παρ' όλα αυτά, ένα εσπρεσάκι θα το χτυπήσω! Για τα γλυκά δεν εγγυώμαι πως θα σας αφήσω τίποτα
Ντιάνα μου, για τ' αυτάκι (δεν το μπορώ με τίποτα το "φι", brazil μου, κι ας υπάρχει πλέον ως γραφή) για δοκίμασε βαμβακάκι με οινόπνευμα. Το παθαίνω πολύ συχνά έτσι όπως βασανίζομαι στο μπάνιο και κάπως με ανακουφίζει. Λέω πως εξατμίζεται το νερό με το οινόπνευμα...
Τα μποτοξάκια έγιναν όλα μαζί; Πονάνε;
Ο γιατρός μου επιμένει, αλλά εγώ δεν το αποφασίζω... Πάνω απ' όλα βαριέμαι τα πηγαιν' έλα... Αλλά δεν νομίζω πως θα το γλιτώσω, γιατί το αριστερό -εξ (όχι και ξερός

) καλό- πόδι στράβωσε όσο δεν παίρνει! Και το δάχτυλο babinski, επειδή δεν μπορεί να σηκωθεί πιο ψηλα, έκανε κάλο!!!
Καρφίτσες έχω και εγώ αλλά στις πατούσες και μερικές φορές νιώθω πως είναι έντομα που κυκλοφορούν μέσα μου...
Το πιο περίεργο απ' όλα, όμως, είναι οι μυοκλονίες -όπως λένε τα τινάγματα οι γιατροί- που με πιάνουν όταν κλείνω τα μάτια μου ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Όση ώρα είμαι ανασηκωμένη και χαζεύω στο κινητο ή στην τηλεόραση είμαι απολύτως χαλαρή. Με το που τα κλείνω, το τίναγμα πάει σύννεφο! Χέρια, πόδια, κορμός και κεφάλι... Ωραίος ύπνος!!!
Τέλος πάντων, τι όμορφα που τα είπαμε, γλυκά μου παιδια!!!
Καληνύχτα!!!
